Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

акураты́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. акураты́стка акураты́сткі
Р. акураты́сткі акураты́стак
Д. акураты́стцы акураты́сткам
В. акураты́стку акураты́стак
Т. акураты́сткай
акураты́сткаю		 акураты́сткамі
М. акураты́стцы акураты́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аку́раць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. аку́раю аку́раем
2-я ас. аку́раеш аку́раеце
3-я ас. аку́рае аку́раюць
Прошлы час
м. аку́раў аку́ралі
ж. аку́рала
н. аку́рала
Загадны лад
2-я ас. аку́рай аку́райце
Дзеепрыслоўе
прош. час аку́раўшы

Крыніцы: piskunou2012.

аку́рвальнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аку́рвальнік аку́рвальнікі
Р. аку́рвальніка аку́рвальнікаў
Д. аку́рвальніку аку́рвальнікам
В. аку́рвальнік аку́рвальнікі
Т. аку́рвальнікам аку́рвальнікамі
М. аку́рвальніку аку́рвальніках

Крыніцы: piskunou2012.

аку́рванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аку́рванне аку́рванні
Р. аку́рвання аку́рванняў
Д. аку́рванню аку́рванням
В. аку́рванне аку́рванні
Т. аку́рваннем аку́рваннямі
М. аку́рванні аку́рваннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аку́рвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. аку́рваецца аку́рваюцца
Прошлы час
м. аку́рваўся аку́рваліся
ж. аку́рвалася
н. аку́рвалася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

аку́рваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. аку́рваю аку́рваем
2-я ас. аку́рваеш аку́рваеце
3-я ас. аку́рвае аку́рваюць
Прошлы час
м. аку́рваў аку́рвалі
ж. аку́рвала
н. аку́рвала
Загадны лад
2-я ас. аку́рвай аку́рвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час аку́рваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

акуро́дыміцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. акуро́дымлюся акуро́дымімся
2-я ас. акуро́дымішся акуро́дыміцеся
3-я ас. акуро́дыміцца акуро́дымяцца
Прошлы час
м. акуро́дыміўся акуро́дыміліся
ж. акуро́дымілася
н. акуро́дымілася
Дзеепрыслоўе
прош. час акуро́дыміўшыся

Крыніцы: sbm2012.

акуры́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. акуру́ся аку́рымся
2-я ас. аку́рышся аку́рыцеся
3-я ас. аку́рыцца аку́рацца
Прошлы час
м. акуры́ўся акуры́ліся
ж. акуры́лася
н. акуры́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час акуры́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012.

акуры́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. акуру́ аку́рым
2-я ас. аку́рыш аку́рыце
3-я ас. аку́рыць аку́раць
Прошлы час
м. акуры́ў акуры́лі
ж. акуры́ла
н. акуры́ла
Загадны лад
2-я ас. акуры́ акуры́це
Дзеепрыслоўе
прош. час акуры́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

акустаапты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. акустаапты́чны акустаапты́чная акустаапты́чнае акустаапты́чныя
Р. акустаапты́чнага акустаапты́чнай
акустаапты́чнае		 акустаапты́чнага акустаапты́чных
Д. акустаапты́чнаму акустаапты́чнай акустаапты́чнаму акустаапты́чным
В. акустаапты́чны (неадуш.)
акустаапты́чнага (адуш.)		 акустаапты́чную акустаапты́чнае акустаапты́чныя (неадуш.)
акустаапты́чных (адуш.)
Т. акустаапты́чным акустаапты́чнай
акустаапты́чнаю		 акустаапты́чным акустаапты́чнымі
М. акустаапты́чным акустаапты́чнай акустаапты́чным акустаапты́чных

Крыніцы: piskunou2012.