аку́рвальнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| аку́рвальнік | аку́рвальнікі | |
| аку́рвальніка | аку́рвальнікаў | |
| аку́рвальніку | аку́рвальнікам | |
| аку́рвальнік | аку́рвальнікі | |
| аку́рвальнікам | аку́рвальнікамі | |
| аку́рвальніку | аку́рвальніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)