Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 

заву́чваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. заву́чваю заву́чваем
2-я ас. заву́чваеш заву́чваеце
3-я ас. заву́чвае заву́чваюць
Прошлы час
м. заву́чваў заву́чвалі
ж. заву́чвала
н. заву́чвала
Загадны лад
2-я ас. заву́чвай заву́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час заву́чваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

завучы́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. завучу́ся заву́чымся
2-я ас. заву́чышся заву́чыцеся
3-я ас. заву́чыцца заву́чацца
Прошлы час
м. завучы́ўся завучы́ліся
ж. завучы́лася
н. завучы́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час завучы́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

завучы́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. завучу́ заву́чым
2-я ас. заву́чыш заву́чыце
3-я ас. заву́чыць заву́чаць
Прошлы час
м. завучы́ў завучы́лі
ж. завучы́ла
н. завучы́ла
Загадны лад
2-я ас. завучы́ завучы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час завучы́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

заву́шнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. заву́шнік заву́шнікі
Р. заву́шніка заву́шнікаў
Д. заву́шніку заву́шнікам
В. заву́шнік заву́шнікі
Т. заву́шнікам заву́шнікамі
М. заву́шніку заву́шніках

Крыніцы: piskunou2012.

завушні́ца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. завушні́ца завушні́цы
Р. завушні́цы завушні́ц
Д. завушні́цы завушні́цам
В. завушні́цу завушні́цы
Т. завушні́цай
завушні́цаю		 завушні́цамі
М. завушні́цы завушні́цах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

завушні́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. завушні́чка завушні́чкі
Р. завушні́чкі завушні́чак
Д. завушні́чцы завушні́чкам
В. завушні́чку завушні́чкі
Т. завушні́чкай
завушні́чкаю		 завушні́чкамі
М. завушні́чцы завушні́чках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996.

заву́шны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заву́шны заву́шная заву́шнае заву́шныя
Р. заву́шнага заву́шнай
заву́шнае		 заву́шнага заву́шных
Д. заву́шнаму заву́шнай заву́шнаму заву́шным
В. заву́шны (неадуш.)
заву́шнага (адуш.)		 заву́шную заву́шнае заву́шныя (неадуш.)
заву́шных (адуш.)
Т. заву́шным заву́шнай
заву́шнаю		 заву́шным заву́шнымі
М. заву́шным заву́шнай заву́шным заву́шных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Заву́шша

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Заву́шша
Р. Заву́шша
Д. Заву́шшу
В. Заву́шша
Т. Заву́шшам
М. Заву́шшы

завыва́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. завыва́нне завыва́нні
Р. завыва́ння завыва́нняў
Д. завыва́нню завыва́нням
В. завыва́нне завыва́нні
Т. завыва́ннем завыва́ннямі
М. завыва́нні завыва́ннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

завыва́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. завыва́ю завыва́ем
2-я ас. завыва́еш завыва́еце
3-я ас. завыва́е завыва́юць
Прошлы час
м. завыва́ў завыва́лі
ж. завыва́ла
н. завыва́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час завыва́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.