пано́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны
| пано́ | пано́ | |
| пано́ | пано́ | |
| пано́ | пано́ | |
| пано́ | пано́ | |
| пано́ | пано́ | |
| пано́ | пано́ |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэнніпано́даць
‘памучыць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| пано́даю | пано́даем | |
| пано́даеш | пано́даеце | |
| пано́дае | пано́даюць | |
| Прошлы час | ||
| пано́даў | пано́далі | |
| пано́дала | ||
| пано́дала | ||
| Загадны лад | ||
| пано́дай | пано́дайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| пано́даўшы | ||
Крыніцы:
пано́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| пано́к | панкі́ | |
| панка́ | панко́ў | |
| панку́ | панка́м | |
| панка́ | панко́ў | |
| панко́м | панка́мі | |
| панку́ | панка́х |
Крыніцы:
пано́каць
‘паганяючы крыкам «но», прымусіць ісці хутчэй (панокаць на каго-небудзь і без дапаўнення)’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| пано́каю | пано́каем | |
| пано́каеш | пано́каеце | |
| пано́кае | пано́каюць | |
| Прошлы час | ||
| пано́каў | пано́калі | |
| пано́кала | ||
| пано́кала | ||
| Загадны лад | ||
| пано́кай | пано́кайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| пано́каўшы | ||
Крыніцы:
пано́кванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| пано́кванне | |
| пано́квання | |
| пано́кванню | |
| пано́кванне | |
| пано́кваннем | |
| пано́кванні |
Крыніцы:
пано́кваць
‘паганяючы крыкам «но», прымушаць ісці хутчэй (панокваць на каго-небудзь і без дапаўнення)’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| пано́кваю | пано́кваем | |
| пано́кваеш | пано́кваеце | |
| пано́квае | пано́кваюць | |
| Прошлы час | ||
| пано́кваў | пано́квалі | |
| пано́квала | ||
| пано́квала | ||
| Загадны лад | ||
| пано́квай | пано́квайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| пано́кваючы | ||
Крыніцы:
пано́птыкум
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| пано́птыкум | пано́птыкумы | |
| пано́птыкума | пано́птыкумаў | |
| пано́птыкуму | пано́птыкумам | |
| пано́птыкум | пано́птыкумы | |
| пано́птыкумам | пано́птыкумамі | |
| пано́птыкуме | пано́птыкумах |
Крыніцы:
пано́с
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| пано́с | |
| пано́су | |
| пано́су | |
| пано́с | |
| пано́сам | |
| пано́се |
Крыніцы:
пано́сны
прыметнік, адносны
| пано́сны | пано́сная | пано́снае | пано́сныя | |
| пано́снага | пано́снай пано́снае |
пано́снага | пано́сных | |
| пано́снаму | пано́снай | пано́снаму | пано́сным | |
| пано́сны | пано́сную | пано́снае | пано́сныя пано́сных |
|
| пано́сным | пано́снай пано́снаю |
пано́сным | пано́снымі | |
| пано́сным | пано́снай | пано́сным | пано́сных | |
Крыніцы:
пано́ўе
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| пано́ўе | |
| пано́ўя | |
| пано́ўю | |
| пано́ўе | |
| пано́ўем | |
| пано́ўі |
Крыніцы: