Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 

заву́зкі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заву́зкі заву́зкая заву́зкае заву́зкія
Р. заву́зкага заву́зкай
заву́зкае		 заву́зкага заву́зкіх
Д. заву́зкаму заву́зкай заву́зкаму заву́зкім
В. заву́зкі (неадуш.)
заву́зкага (адуш.)		 заву́зкую заву́зкае заву́зкія (неадуш.)
заву́зкіх (адуш.)
Т. заву́зкім заву́зкай
заву́зкаю		 заву́зкім заву́зкімі
М. заву́зкім заву́зкай заву́зкім заву́зкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

заву́лак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. заву́лак заву́лкі
Р. заву́лка заву́лкаў
Д. заву́лку заву́лкам
В. заву́лак заву́лкі
Т. заву́лкам заву́лкамі
М. заву́лку заву́лках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

заву́лачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заву́лачны заву́лачная заву́лачнае заву́лачныя
Р. заву́лачнага заву́лачнай
заву́лачнае		 заву́лачнага заву́лачных
Д. заву́лачнаму заву́лачнай заву́лачнаму заву́лачным
В. заву́лачны (неадуш.)
заву́лачнага (адуш.)		 заву́лачную заву́лачнае заву́лачныя (неадуш.)
заву́лачных (адуш.)
Т. заву́лачным заву́лачнай
заву́лачнаю		 заву́лачным заву́лачнымі
М. заву́лачным заву́лачнай заву́лачным заву́лачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Заву́лкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Заву́лкі
Р. Заву́лак
Заву́лкаў
Д. Заву́лкам
В. Заву́лкі
Т. Заву́лкамі
М. Заву́лках

заву́лле

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. заву́лле
Р. заву́лля
Д. заву́ллю
В. заву́лле
Т. заву́ллем
М. заву́ллі

Крыніцы: piskunou2012.

завурката́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. завуркачу́ завурко́чам
2-я ас. завурко́чаш завурко́чаце
3-я ас. завурко́ча завурко́чуць
Прошлы час
м. завурката́ў завурката́лі
ж. завурката́ла
н. завурката́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час завурката́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

завурча́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. завурчу́ завурчы́м
2-я ас. завурчы́ш завурчыце́
3-я ас. завурчы́ць завурча́ць
Прошлы час
м. завурча́ў завурча́лі
ж. завурча́ла
н. завурча́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час завурча́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

завурчэ́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. завурчу́ завурчы́м
2-я ас. завурчы́ш завурчыце́
3-я ас. завурчы́ць завурча́ць
Прошлы час
м. завурчэ́ў завурчэ́лі
ж. завурчэ́ла
н. завурчэ́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час завурчэ́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

заву́сеніца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. заву́сеніца заву́сеніцы
Р. заву́сеніцы заву́сеніц
Д. заву́сеніцы заву́сеніцам
В. заву́сеніцу заву́сеніцы
Т. заву́сеніцай
заву́сеніцаю		 заву́сеніцамі
М. заву́сеніцы заву́сеніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

заву́хаць

‘пачаць вухаць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заву́хаю заву́хаем
2-я ас. заву́хаеш заву́хаеце
3-я ас. заву́хае заву́хаюць
Прошлы час
м. заву́хаў заву́халі
ж. заву́хала
н. заву́хала
Загадны лад
2-я ас. заву́хай заву́хайце
Дзеепрыслоўе
прош. час заву́хаўшы

Крыніцы: piskunou2012.