удыха́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
удыха́ю |
удыха́ем |
| 2-я ас. |
удыха́еш |
удыха́еце |
| 3-я ас. |
удыха́е |
удыха́юць |
| Прошлы час |
| м. |
удыха́ў |
удыха́лі |
| ж. |
удыха́ла |
| н. |
удыха́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
удыха́й |
удыха́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
удыха́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уды́хваць
‘удыхаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уды́хваю |
уды́хваем |
| 2-я ас. |
уды́хваеш |
уды́хваеце |
| 3-я ас. |
уды́хвае |
уды́хваюць |
| Прошлы час |
| м. |
уды́хваў |
уды́хвалі |
| ж. |
уды́хвала |
| н. |
уды́хвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уды́хвай |
уды́хвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
уды́хваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
удыхну́ты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
удыхну́ты |
удыхну́тая |
удыхну́тае |
удыхну́тыя |
| Р. |
удыхну́тага |
удыхну́тай удыхну́тае |
удыхну́тага |
удыхну́тых |
| Д. |
удыхну́таму |
удыхну́тай |
удыхну́таму |
удыхну́тым |
| В. |
удыхну́ты (неадуш.) удыхну́тага (адуш.) |
удыхну́тую |
удыхну́тае |
удыхну́тыя (неадуш.) удыхну́тых (адуш.) |
| Т. |
удыхну́тым |
удыхну́тай удыхну́таю |
удыхну́тым |
удыхну́тымі |
| М. |
удыхну́тым |
удыхну́тай |
удыхну́тым |
удыхну́тых |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
удыхну́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
удыхну́ты |
удыхну́тая |
удыхну́тае |
удыхну́тыя |
| Р. |
удыхну́тага |
удыхну́тай удыхну́тае |
удыхну́тага |
удыхну́тых |
| Д. |
удыхну́таму |
удыхну́тай |
удыхну́таму |
удыхну́тым |
| В. |
удыхну́ты (неадуш.) удыхну́тага (адуш.) |
удыхну́тую |
удыхну́тае |
удыхну́тыя (неадуш.) удыхну́тых (адуш.) |
| Т. |
удыхну́тым |
удыхну́тай удыхну́таю |
удыхну́тым |
удыхну́тымі |
| М. |
удыхну́тым |
удыхну́тай |
удыхну́тым |
удыхну́тых |
Кароткая форма: удыхну́та.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
удыхну́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
удыхне́цца |
удыхну́цца |
| Прошлы час |
| м. |
удыхну́ўся |
удыхну́ліся |
| ж. |
удыхну́лася |
| н. |
удыхну́лася |
Крыніцы:
piskunou2012.
удыхну́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
удыхну́ |
удыхнё́м |
| 2-я ас. |
удыхне́ш |
удыхняце́ |
| 3-я ас. |
удыхне́ |
удыхну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
удыхну́ў |
удыхну́лі |
| ж. |
удыхну́ла |
| н. |
удыхну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
удыхні́ |
удыхні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
удыхну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
удэге́ец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
удэге́ец |
удэге́йцы |
| Р. |
удэге́йца |
удэге́йцаў |
| Д. |
удэге́йцу |
удэге́йцам |
| В. |
удэге́йца |
удэге́йцаў |
| Т. |
удэге́йцам |
удэге́йцамі |
| М. |
удэге́йцу |
удэге́йцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
tsblm1996,
tsbm1984.
удэге́йка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
удэге́йка |
удэге́йкі |
| Р. |
удэге́йкі |
удэге́ек |
| Д. |
удэге́йцы |
удэге́йкам |
| В. |
удэге́йку |
удэге́ек |
| Т. |
удэге́йкай удэге́йкаю |
удэге́йкамі |
| М. |
удэге́йцы |
удэге́йках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
удэге́йскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
удэге́йскі |
удэге́йская |
удэге́йскае |
удэге́йскія |
| Р. |
удэге́йскага |
удэге́йскай удэге́йскае |
удэге́йскага |
удэге́йскіх |
| Д. |
удэге́йскаму |
удэге́йскай |
удэге́йскаму |
удэге́йскім |
| В. |
удэге́йскі (неадуш.) удэге́йскага (адуш.) |
удэге́йскую |
удэге́йскае |
удэге́йскія (неадуш.) удэге́йскіх (адуш.) |
| Т. |
удэге́йскім |
удэге́йскай удэге́йскаю |
удэге́йскім |
удэге́йскімі |
| М. |
удэге́йскім |
удэге́йскай |
удэге́йскім |
удэге́йскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
удэкарава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
удэкарава́ны |
удэкарава́ная |
удэкарава́нае |
удэкарава́ныя |
| Р. |
удэкарава́нага |
удэкарава́най удэкарава́нае |
удэкарава́нага |
удэкарава́ных |
| Д. |
удэкарава́наму |
удэкарава́най |
удэкарава́наму |
удэкарава́ным |
| В. |
удэкарава́ны (неадуш.) удэкарава́нага (адуш.) |
удэкарава́ную |
удэкарава́нае |
удэкарава́ныя (неадуш.) удэкарава́ных (адуш.) |
| Т. |
удэкарава́ным |
удэкарава́най удэкарава́наю |
удэкарава́ным |
удэкарава́нымі |
| М. |
удэкарава́ным |
удэкарава́най |
удэкарава́ным |
удэкарава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.