горнбленды́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
горнбленды́т |
горнбленды́ты |
| Р. |
горнбленды́ту |
горнбленды́таў |
| Д. |
горнбленды́ту |
горнбленды́там |
| В. |
горнбленды́т |
горнбленды́ты |
| Т. |
горнбленды́там |
горнбленды́тамі |
| М. |
горнбленды́це |
горнбленды́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
го́рненька
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| го́рненька |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Го́рніца
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Го́рніца |
| Р. |
Го́рніцы |
| Д. |
Го́рніцы |
| В. |
Го́рніцу |
| Т. |
Го́рніцай Го́рніцаю |
| М. |
Го́рніцы |
го́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
го́рны |
го́рная |
го́рнае |
го́рныя |
| Р. |
го́рнага |
го́рнай го́рнае |
го́рнага |
го́рных |
| Д. |
го́рнаму |
го́рнай |
го́рнаму |
го́рным |
| В. |
го́рны (неадуш.) го́рнага (адуш.) |
го́рную |
го́рнае |
го́рныя (неадуш.) го́рных (адуш.) |
| Т. |
го́рным |
го́рнай го́рнаю |
го́рным |
го́рнымі |
| М. |
го́рным |
го́рнай |
го́рным |
го́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
Го́рня
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Го́рня |
| Р. |
Го́рні |
| Д. |
Го́рні |
| В. |
Го́рню |
| Т. |
Го́рняй Го́рняю |
| М. |
Го́рні |
го́рс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
го́рс |
| Р. |
го́рса |
| Д. |
го́рсу |
| В. |
го́рс |
| Т. |
го́рсам |
| М. |
го́рсе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Го́рск
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Го́рск |
| Р. |
Го́рска |
| Д. |
Го́рску |
| В. |
Го́рск |
| Т. |
Го́рскам |
| М. |
Го́рску |