Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’

вясту́н

‘прадмет; з'ява’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вясту́н вестуны́
Р. вестуна́ вестуно́ў
Д. вестуну́ вестуна́м
В. вясту́н вестуны́
Т. вестуно́м вестуна́мі
М. вестуне́ вестуна́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вясту́нка

‘жанчына’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вясту́нка вясту́нкі
Р. вясту́нкі вясту́нак
Д. вясту́нцы вясту́нкам
В. вясту́нку вясту́нак
Т. вясту́нкай
вясту́нкаю		 вясту́нкамі
М. вясту́нцы вясту́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вясту́нка

‘прадмет; з'ява’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вясту́нка вясту́нкі
Р. вясту́нкі вясту́нак
Д. вясту́нцы вясту́нкам
В. вясту́нку вясту́нкі
Т. вясту́нкай
вясту́нкаю		 вясту́нкамі
М. вясту́нцы вясту́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вясці́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вясці́на вясці́ны
Р. вясці́ны вясці́н
Д. вясці́не вясці́нам
В. вясці́ну вясці́ны
Т. вясці́най
вясці́наю		 вясці́намі
М. вясці́не вясці́нах

Крыніцы: piskunou2012.

Вя́та

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Вя́та
Р. Вя́ты
Д. Вя́це
В. Вя́ту
Т. Вя́тай
Вя́таю
М. Вя́це

Вя́тны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
м.
Н. Вя́тны
Р. Вя́тнага
Д. Вя́тнаму
В. Вя́тны
Т. Вя́тным
М. Вя́тным

вято́х

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вято́х ветахі́
Р. ветаха́ ветахо́ў
Д. ветаху́ ветаха́м
В. вято́х ветахі́
Т. ветахо́м ветаха́мі
М. ветаху́ ветаха́х

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

вятра́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вятра́к ветракі́
Р. ветрака́ ветрако́ў
Д. ветраку́ ветрака́м
В. вятра́к ветракі́
Т. ветрако́м ветрака́мі
М. ветраку́ ветрака́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вятра́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вятра́нка вятра́нкі
Р. вятра́нкі вятра́нак
Д. вятра́нцы вятра́нкам
В. вятра́нку вятра́нкі
Т. вятра́нкай
вятра́нкаю		 вятра́нкамі
М. вятра́нцы вятра́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

вятра́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вятра́ны вятра́ная вятра́нае вятра́ныя
Р. вятра́нага вятра́най
вятра́нае		 вятра́нага вятра́ных
Д. вятра́наму вятра́най вятра́наму вятра́ным
В. вятра́ны (неадуш.)
вятра́нага (адуш.)		 вятра́ную вятра́нае вятра́ныя (неадуш.)
вятра́ных (адуш.)
Т. вятра́ным вятра́най
вятра́наю		 вятра́ным вятра́нымі
М. вятра́ным вятра́най вятра́ным вятра́ных

Крыніцы: piskunou2012.