Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

спрытне́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спрытне́ю спрытне́ем
2-я ас. спрытне́еш спрытне́еце
3-я ас. спрытне́е спрытне́юць
Прошлы час
м. спрытне́ў спрытне́лі
ж. спрытне́ла
н. спрытне́ла
Загадны лад
2-я ас. спрытне́й спрытне́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час спрытне́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

спры́тны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спры́тны спры́тная спры́тнае спры́тныя
Р. спры́тнага спры́тнай
спры́тнае		 спры́тнага спры́тных
Д. спры́тнаму спры́тнай спры́тнаму спры́тным
В. спры́тны (неадуш.)
спры́тнага (адуш.)		 спры́тную спры́тнае спры́тныя (неадуш.)
спры́тных (адуш.)
Т. спры́тным спры́тнай
спры́тнаю		 спры́тным спры́тнымі
М. спры́тным спры́тнай спры́тным спры́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спрытню́га

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спрытню́га спрытню́гі
Р. спрытню́гі спрытню́г
Д. спрытню́зе спрытню́гам
В. спрытню́гу спрытню́г
Т. спрытню́гай
спрытню́гаю		 спрытню́гамі
М. спрытню́зе спрытню́гах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спрытню́га

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спрытню́га спрытню́гі
Р. спрытню́гі спрытню́г
Д. спрытню́гу спрытню́гам
В. спрытню́гу спрытню́г
Т. спрытню́гам спрытню́гамі
М. спрытню́гу спрытню́гах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спрытня́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. спрытня́к спрытнякі
Р. спрытняка спрытнякоў
Д. спрытняку спрытнякам
В. спрытняка спрытнякоў
Т. спрытняком спрытнякамі
М. спрытняку спрытняках

Крыніцы: piskunou2012.

спрытня́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спрытня́чка спрытня́чкі
Р. спрытня́чкі спрытня́чак
Д. спрытня́чцы спрытня́чкам
В. спрытня́чку спрытня́чак
Т. спрытня́чкай
спрытня́чкаю		 спрытня́чкамі
М. спрытня́чцы спрытня́чках

Крыніцы: piskunou2012.

спры́ціцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спры́чуся спры́цімся
2-я ас. спры́цішся спры́ціцеся
3-я ас. спры́ціцца спры́цяцца
Прошлы час
м. спры́ціўся спры́ціліся
ж. спры́цілася
н. спры́цілася
Загадны лад
2-я ас. спры́цься спры́цьцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час спры́цячыся

Крыніцы: piskunou2012.

спрычы́нены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спрычы́нены спрычы́неная спрычы́ненае спрычы́неныя
Р. спрычы́ненага спрычы́ненай
спрычы́ненае		 спрычы́ненага спрычы́неных
Д. спрычы́ненаму спрычы́ненай спрычы́ненаму спрычы́неным
В. спрычы́нены (неадуш.)
спрычы́ненага (адуш.)		 спрычы́неную спрычы́ненае спрычы́неныя (неадуш.)
спрычы́неных (адуш.)
Т. спрычы́неным спрычы́ненай
спрычы́ненаю		 спрычы́неным спрычы́ненымі
М. спрычы́неным спрычы́ненай спрычы́неным спрычы́неных

Крыніцы: piskunou2012.

спрычы́нены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спрычы́нены спрычы́неная спрычы́ненае спрычы́неныя
Р. спрычы́ненага спрычы́ненай
спрычы́ненае		 спрычы́ненага спрычы́неных
Д. спрычы́ненаму спрычы́ненай спрычы́ненаму спрычы́неным
В. спрычы́нены (неадуш.)
спрычы́ненага (адуш.)		 спрычы́неную спрычы́ненае спрычы́неныя (неадуш.)
спрычы́неных (адуш.)
Т. спрычы́неным спрычы́ненай
спрычы́ненаю		 спрычы́неным спрычы́ненымі
М. спрычы́неным спрычы́ненай спрычы́неным спрычы́неных

Крыніцы: piskunou2012.

спрычыня́ць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спрычыня́ю спрычыня́ем
2-я ас. спрычыня́еш спрычыня́еце
3-я ас. спрычыня́е спрычыня́юць
Прошлы час
м. спрычыня́ў спрычыня́лі
ж. спрычыня́ла
н. спрычыня́ла
Загадны лад
2-я ас. спрычыня́й спрычыня́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час спрычыня́ючы

Крыніцы: piskunou2012.