Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

спра́сці

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спраду́ спрадзё́м
2-я ас. спрадзе́ш спрадзяце́
3-я ас. спрадзе́ спраду́ць
Прошлы час
м. спра́ў спра́лі
ж. спра́ла
н. спра́ла
Загадны лад
2-я ас. спрадзі́ спрадзі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час спра́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спра́сціся

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. спрадзе́цца спраду́цца
Прошлы час
м. спра́ўся спра́ліся
ж. спра́лася
н. спра́лася

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

спрасці́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. спро́сціцца спро́сцяцца
Прошлы час
м. спрасці́ўся спрасці́ліся
ж. спрасці́лася
н. спрасці́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спрасці́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спрашчу́ спро́сцім
2-я ас. спро́сціш спро́сціце
3-я ас. спро́сціць спро́сцяць
Прошлы час
м. спрасці́ў спрасці́лі
ж. спрасці́ла
н. спрасці́ла
Загадны лад
2-я ас. спрасці́ спрасці́це
Дзеепрыслоўе
прош. час спрасці́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спра́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. спра́т спра́ты
Р. спра́ту спра́таў
Д. спра́ту спра́там
В. спра́т спра́ты
Т. спра́там спра́тамі
М. спра́це спра́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спра́таць

‘выбіць пранікам мокрую бялізну; пабіць, аддубасіць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спра́таю спра́таем
2-я ас. спра́таеш спра́таеце
3-я ас. спра́тае спра́таюць
Прошлы час
м. спра́таў спра́талі
ж. спра́тала
н. спра́тала
Загадны лад
2-я ас. спра́тай спра́тайце
Дзеепрыслоўе
прош. час спра́таўшы

Крыніцы: piskunou2012.

спрато́рыць

‘адправіць каго-небудзь куды-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спрато́ру спрато́рым
2-я ас. спрато́рыш спрато́рыце
3-я ас. спрато́рыць спрато́раць
Прошлы час
м. спрато́рыў спрато́рылі
ж. спрато́рыла
н. спрато́рыла
Загадны лад
2-я ас. спрато́р спрато́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час спрато́рыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

спраўджа́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спраўджа́льны спраўджа́льная спраўджа́льнае спраўджа́льныя
Р. спраўджа́льнага спраўджа́льнай
спраўджа́льнае		 спраўджа́льнага спраўджа́льных
Д. спраўджа́льнаму спраўджа́льнай спраўджа́льнаму спраўджа́льным
В. спраўджа́льны (неадуш.)
спраўджа́льнага (адуш.)		 спраўджа́льную спраўджа́льнае спраўджа́льныя (неадуш.)
спраўджа́льных (адуш.)
Т. спраўджа́льным спраўджа́льнай
спраўджа́льнаю		 спраўджа́льным спраўджа́льнымі
М. спраўджа́льным спраўджа́льнай спраўджа́льным спраўджа́льных

Крыніцы: piskunou2012.

спра́ўджанне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. спра́ўджанне
Р. спра́ўджання
Д. спра́ўджанню
В. спра́ўджанне
Т. спра́ўджаннем
М. спра́ўджанні

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

спра́ўджаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спра́ўджаны спра́ўджаная спра́ўджанае спра́ўджаныя
Р. спра́ўджанага спра́ўджанай
спра́ўджанае		 спра́ўджанага спра́ўджаных
Д. спра́ўджанаму спра́ўджанай спра́ўджанаму спра́ўджаным
В. спра́ўджаны (неадуш.)
спра́ўджанага (адуш.)		 спра́ўджаную спра́ўджанае спра́ўджаныя (неадуш.)
спра́ўджаных (адуш.)
Т. спра́ўджаным спра́ўджанай
спра́ўджанаю		 спра́ўджаным спра́ўджанымі
М. спра́ўджаным спра́ўджанай спра́ўджаным спра́ўджаных

Крыніцы: piskunou2012.