Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

вяпру́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вяпру́к вепрукі́
Р. вепрука́ вепруко́ў
Д. вепруку́ вепрука́м
В. вепрука́ вепруко́ў
Т. вепруко́м вепрука́мі
М. вепруку́ вепрука́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вярба́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вярба́ ве́рбы
вярбы́
Р. вярбы́ ве́рбаў
Д. вярбе́ ве́рбам
В. вярбу́ ве́рбы
вярбы́
Т. вярбо́й
вярбо́ю
ве́рбамі
М. вярбе́ ве́рбах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Вярба́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Вярба́
Р. Вярбы́
Д. Вярбе́
В. Вярбу́
Т. Вярбо́й
Вярбо́ю
М. Вярбе́

Вярбі́лава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Вярбі́лава
Р. Вярбі́лава
Д. Вярбі́лаву
В. Вярбі́лава
Т. Вярбі́лавам
М. Вярбі́лаве

Вярбі́лкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Вярбі́лкі
Р. Вярбі́лак
Вярбі́лкаў
Д. Вярбі́лкам
В. Вярбі́лкі
Т. Вярбі́лкамі
М. Вярбі́лках

вярбі́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вярбі́на вярбі́ны
Р. вярбі́ны вярбі́н
Д. вярбі́не вярбі́нам
В. вярбі́ну вярбі́ны
Т. вярбі́най
вярбі́наю
вярбі́намі
М. вярбі́не вярбі́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вярбі́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вярбі́нка вярбі́нкі
Р. вярбі́нкі вярбі́нак
Д. вярбі́нцы вярбі́нкам
В. вярбі́нку вярбі́нкі
Т. вярбі́нкай
вярбі́нкаю
вярбі́нкамі
М. вярбі́нцы вярбі́нках

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

Вярбі́цкія

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. Вярбі́цкія
Р. Вярбі́цкіх
Д. Вярбі́цкім
В. Вярбі́цкія
Т. Вярбі́цкімі
М. Вярбі́цкіх

Вярбі́чаў

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Вярбі́чаў
Р. Вярбі́чава
Д. Вярбі́чаву
В. Вярбі́чаў
Т. Вярбі́чавам
М. Вярбі́чаве

вярблю́д

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вярблю́д вярблю́ды
Р. вярблю́да вярблю́даў
Д. вярблю́ду вярблю́дам
В. вярблю́да вярблю́даў
Т. вярблю́дам вярблю́дамі
М. вярблю́дзе вярблю́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.