Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

механарэцэ́птар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

механаскапі́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	механаскапі́чны	механаскапі́чная	механаскапі́чнае	механаскапі́чныя
Р.	механаскапі́чнага	механаскапі́чнай механаскапі́чнае	механаскапі́чнага	механаскапі́чных
Д.	механаскапі́чнаму	механаскапі́чнай	механаскапі́чнаму	механаскапі́чным
В.	механаскапі́чны (неадуш.) механаскапі́чнага (адуш.)	механаскапі́чную	механаскапі́чнае	механаскапі́чныя (неадуш.) механаскапі́чных (адуш.)
Т.	механаскапі́чным	механаскапі́чнай механаскапі́чнаю	механаскапі́чным	механаскапі́чнымі
М.	механаскапі́чным	механаскапі́чнай	механаскапі́чным	механаскапі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

механаскапі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	механаскапі́я
Р.	механаскапі́і
Д.	механаскапі́і
В.	механаскапі́ю
Т.	механаскапі́яй механаскапі́яю
М.	механаскапі́і

Крыніцы: piskunou2012.

механастрыкцы́йны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	механастрыкцы́йны	механастрыкцы́йная	механастрыкцы́йнае	механастрыкцы́йныя
Р.	механастрыкцы́йнага	механастрыкцы́йнай механастрыкцы́йнае	механастрыкцы́йнага	механастрыкцы́йных
Д.	механастрыкцы́йнаму	механастрыкцы́йнай	механастрыкцы́йнаму	механастрыкцы́йным
В.	механастрыкцы́йны (неадуш.) механастрыкцы́йнага (адуш.)	механастрыкцы́йную	механастрыкцы́йнае	механастрыкцы́йныя (неадуш.) механастрыкцы́йных (адуш.)
Т.	механастрыкцы́йным	механастрыкцы́йнай механастрыкцы́йнаю	механастрыкцы́йным	механастрыкцы́йнымі
М.	механастрыкцы́йным	механастрыкцы́йнай	механастрыкцы́йным	механастрыкцы́йных

Крыніцы: piskunou2012.

механастры́кцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	механастры́кцыя
Р.	механастры́кцыі
Д.	механастры́кцыі
В.	механастры́кцыю
Т.	механастры́кцыяй механастры́кцыяю
М.	механастры́кцыі

Крыніцы: piskunou2012.

механатро́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

механатро́нны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	механатро́нны	механатро́нная	механатро́ннае	механатро́нныя
Р.	механатро́ннага	механатро́ннай механатро́ннае	механатро́ннага	механатро́нных
Д.	механатро́ннаму	механатро́ннай	механатро́ннаму	механатро́нным
В.	механатро́нны (неадуш.) механатро́ннага (адуш.)	механатро́нную	механатро́ннае	механатро́нныя (неадуш.) механатро́нных (адуш.)
Т.	механатро́нным	механатро́ннай механатро́ннаю	механатро́нным	механатро́ннымі
М.	механатро́нным	механатро́ннай	механатро́нным	механатро́нных

Крыніцы: piskunou2012.

механатрыва́ласць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

механатэрапі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	механатэрапі́я
Р.	механатэрапі́і
Д.	механатэрапі́і
В.	механатэрапі́ю
Т.	механатэрапі́яй механатэрапі́яю
М.	механатэрапі́і

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

механахімі́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	механахімі́чны	механахімі́чная	механахімі́чнае	механахімі́чныя
Р.	механахімі́чнага	механахімі́чнай механахімі́чнае	механахімі́чнага	механахімі́чных
Д.	механахімі́чнаму	механахімі́чнай	механахімі́чнаму	механахімі́чным
В.	механахімі́чны (неадуш.) механахімі́чнага (адуш.)	механахімі́чную	механахімі́чнае	механахімі́чныя (неадуш.) механахімі́чных (адуш.)
Т.	механахімі́чным	механахімі́чнай механахімі́чнаю	механахімі́чным	механахімі́чнымі
М.	механахімі́чным	механахімі́чнай	механахімі́чным	механахімі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum