узру́шыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узру́шу |
узру́шым |
| 2-я ас. |
узру́шыш |
узру́шыце |
| 3-я ас. |
узру́шыць |
узру́шаць |
| Прошлы час |
| м. |
узру́шыў |
узру́шылі |
| ж. |
узру́шыла |
| н. |
узру́шыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узру́ш |
узру́шце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
узру́шыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узрушэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
узрушэ́нне |
| Р. |
узрушэ́ння |
| Д. |
узрушэ́нню |
| В. |
узрушэ́нне |
| Т. |
узрушэ́ннем |
| М. |
узрушэ́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узрывабяспе́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
узрывабяспе́чнасць |
| Р. |
узрывабяспе́чнасці |
| Д. |
узрывабяспе́чнасці |
| В. |
узрывабяспе́чнасць |
| Т. |
узрывабяспе́чнасцю |
| М. |
узрывабяспе́чнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
узрыва́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
узрыва́льнасць |
| Р. |
узрыва́льнасці |
| Д. |
узрыва́льнасці |
| В. |
узрыва́льнасць |
| Т. |
узрыва́льнасцю |
| М. |
узрыва́льнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
узрыва́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
узрыва́льнік |
узрыва́льнікі |
| Р. |
узрыва́льніка |
узрыва́льнікаў |
| Д. |
узрыва́льніку |
узрыва́льнікам |
| В. |
узрыва́льнік |
узрыва́льнікі |
| Т. |
узрыва́льнікам |
узрыва́льнікамі |
| М. |
узрыва́льніку |
узрыва́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узрыванебяспе́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
узрыванебяспе́чнасць |
| Р. |
узрыванебяспе́чнасці |
| Д. |
узрыванебяспе́чнасці |
| В. |
узрыванебяспе́чнасць |
| Т. |
узрыванебяспе́чнасцю |
| М. |
узрыванебяспе́чнасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
узрыванебяспе́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
узрыванебяспе́чны |
узрыванебяспе́чная |
узрыванебяспе́чнае |
узрыванебяспе́чныя |
| Р. |
узрыванебяспе́чнага |
узрыванебяспе́чнай узрыванебяспе́чнае |
узрыванебяспе́чнага |
узрыванебяспе́чных |
| Д. |
узрыванебяспе́чнаму |
узрыванебяспе́чнай |
узрыванебяспе́чнаму |
узрыванебяспе́чным |
| В. |
узрыванебяспе́чны (неадуш.) узрыванебяспе́чнага (адуш.) |
узрыванебяспе́чную |
узрыванебяспе́чнае |
узрыванебяспе́чныя (неадуш.) узрыванебяспе́чных (адуш.) |
| Т. |
узрыванебяспе́чным |
узрыванебяспе́чнай узрыванебяспе́чнаю |
узрыванебяспе́чным |
узрыванебяспе́чнымі |
| М. |
узрыванебяспе́чным |
узрыванебяспе́чнай |
узрыванебяспе́чным |
узрыванебяспе́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
узрыва́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
узрыва́нне |
| Р. |
узрыва́ння |
| Д. |
узрыва́нню |
| В. |
узрыва́нне |
| Т. |
узрыва́ннем |
| М. |
узрыва́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
узрываўсто́йлівы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
узрываўсто́йлівы |
узрываўсто́йлівая |
узрываўсто́йлівае |
узрываўсто́йлівыя |
| Р. |
узрываўсто́йлівага |
узрываўсто́йлівай узрываўсто́йлівае |
узрываўсто́йлівага |
узрываўсто́йлівых |
| Д. |
узрываўсто́йліваму |
узрываўсто́йлівай |
узрываўсто́йліваму |
узрываўсто́йлівым |
| В. |
узрываўсто́йлівы (неадуш.) узрываўсто́йлівага (адуш.) |
узрываўсто́йлівую |
узрываўсто́йлівае |
узрываўсто́йлівыя (неадуш.) узрываўсто́йлівых (адуш.) |
| Т. |
узрываўсто́йлівым |
узрываўсто́йлівай узрываўсто́йліваю |
узрываўсто́йлівым |
узрываўсто́йлівымі |
| М. |
узрываўсто́йлівым |
узрываўсто́йлівай |
узрываўсто́йлівым |
узрываўсто́йлівых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.