узрыва́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| узрыва́льнік | узрыва́льнікі | |
| узрыва́льніка | узрыва́льнікаў | |
| узрыва́льніку | узрыва́льнікам | |
| узрыва́льнік | узрыва́льнікі | |
| узрыва́льнікам | узрыва́льнікамі | |
| узрыва́льніку | узрыва́льніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)