пава́раны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пава́раны |
пава́раная |
пава́ранае |
пава́раныя |
| Р. |
пава́ранага |
пава́ранай пава́ранае |
пава́ранага |
пава́раных |
| Д. |
пава́ранаму |
пава́ранай |
пава́ранаму |
пава́раным |
| В. |
пава́раны (неадуш.) пава́ранага (адуш.) |
пава́раную |
пава́ранае |
пава́раныя (неадуш.) пава́раных (адуш.) |
| Т. |
пава́раным |
пава́ранай пава́ранаю |
пава́раным |
пава́ранымі |
| М. |
пава́раным |
пава́ранай |
пава́раным |
пава́раных |
Кароткая форма: пава́рана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
паваркава́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паварку́ю |
паварку́ем |
| 2-я ас. |
паварку́еш |
паварку́еце |
| 3-я ас. |
паварку́е |
паварку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
паваркава́ў |
паваркава́лі |
| ж. |
паваркава́ла |
| н. |
паваркава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паварку́й |
паварку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паваркава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
паварката́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
паварко́ча |
паварко́чуць |
| Прошлы час |
| м. |
паварката́ў |
паварката́лі |
| ж. |
паварката́ла |
| н. |
паварката́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паварката́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Пава́ркі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Пава́ркі |
| Р. |
Пава́рак Пава́ркаў |
| Д. |
Пава́ркам |
| В. |
Пава́ркі |
| Т. |
Пава́ркамі |
| М. |
Пава́рках |
паваро́зка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паваро́зка |
паваро́зкі |
| Р. |
паваро́зкі |
паваро́зак |
| Д. |
паваро́зцы |
паваро́зкам |
| В. |
паваро́зку |
паваро́зкі |
| Т. |
паваро́зкай паваро́зкаю |
паваро́зкамі |
| М. |
паваро́зцы |
паваро́зках |
Крыніцы:
piskunou2012.
паваро́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паваро́т |
паваро́ты |
| Р. |
паваро́ту |
паваро́таў |
| Д. |
паваро́ту |
паваро́там |
| В. |
паваро́т |
паваро́ты |
| Т. |
паваро́там |
паваро́тамі |
| М. |
паваро́це |
паваро́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паваро́тка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паваро́тка |
паваро́ткі |
| Р. |
паваро́ткі |
паваро́так |
| Д. |
паваро́тцы |
паваро́ткам |
| В. |
паваро́тку |
паваро́ткі |
| Т. |
паваро́ткай паваро́ткаю |
паваро́ткамі |
| М. |
паваро́тцы |
паваро́тках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
паваро́тліва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| паваро́тліва |
паваро́тлівей |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
паваро́тлівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паваро́тлівасць |
| Р. |
паваро́тлівасці |
| Д. |
паваро́тлівасці |
| В. |
паваро́тлівасць |
| Т. |
паваро́тлівасцю |
| М. |
паваро́тлівасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.