Verbum

анлайнавы слоўнік

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

мятну́шка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	мятну́шка
Р.	мятну́шкі
Д.	мятну́шцы
В.	мятну́шку
Т.	мятну́шкай мятну́шкаю
М.	мятну́шцы

Крыніцы: piskunou2012.

мя́тны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	мя́тны	мя́тная	мя́тнае	мя́тныя
Р.	мя́тнага	мя́тнай мя́тнае	мя́тнага	мя́тных
Д.	мя́тнаму	мя́тнай	мя́тнаму	мя́тным
В.	мя́тны (неадуш.) мя́тнага (адуш.)	мя́тную	мя́тнае	мя́тныя (неадуш.) мя́тных (адуш.)
Т.	мя́тным	мя́тнай мя́тнаю	мя́тным	мя́тнымі
М.	мя́тным	мя́тнай	мя́тным	мя́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мятушы́ць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	мятушу́	мяту́шым
2-я ас.	мяту́шыш	мяту́шыце
3-я ас.	мяту́шыць	мяту́шаць
Прошлы час
м.	мятушы́ў	мятушы́лі
ж.	мятушы́ла
н.	мятушы́ла
Загадны лад
2-я ас.	мятушы́	мятушы́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час	мяту́шачы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

мя́ты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	мя́ты	мя́тая	мя́тае	мя́тыя
Р.	мя́тага	мя́тай мя́тае	мя́тага	мя́тых
Д.	мя́таму	мя́тай	мя́таму	мя́тым
В.	мя́ты (неадуш.) мя́тага (адуш.)	мя́тую	мя́тае	мя́тыя (неадуш.) мя́тых (адуш.)
Т.	мя́тым	мя́тай мя́таю	мя́тым	мя́тымі
М.	мя́тым	мя́тай	мя́тым	мя́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

мя́ты

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	мя́ты	мя́тая	мя́тае	мя́тыя
Р.	мя́тага	мя́тай мя́тае	мя́тага	мя́тых
Д.	мя́таму	мя́тай	мя́таму	мя́тым
В.	мя́ты (неадуш.) мя́тага (адуш.)	мя́тую	мя́тае	мя́тыя (неадуш.) мя́тых (адуш.)
Т.	мя́тым	мя́тай мя́таю	мя́тым	мя́тымі
М.	мя́тым	мя́тай	мя́тым	мя́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

мя́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	мя́ты	мя́тая	мя́тае	мя́тыя
Р.	мя́тага	мя́тай мя́тае	мя́тага	мя́тых
Д.	мя́таму	мя́тай	мя́таму	мя́тым
В.	мя́ты (неадуш.) мя́тага (адуш.)	мя́тую	мя́тае	мя́тыя (неадуш.) мя́тых (адуш.)
Т.	мя́тым	мя́тай мя́таю	мя́тым	мя́тымі
М.	мя́тым	мя́тай	мя́тым	мя́тых

Кароткая форма: мя́та.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

мя́ў

выклічнік

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

мя́ўканне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	мя́ўканне
Р.	мя́ўкання
Д.	мя́ўканню
В.	мя́ўканне
Т.	мя́ўканнем
М.	мя́ўканні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мя́ўкаць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	мя́ўкаю	мя́ўкаем
2-я ас.	мя́ўкаеш	мя́ўкаеце
3-я ас.	мя́ўкае	мя́ўкаюць
Прошлы час
м.	мя́ўкаў	мя́ўкалі
ж.	мя́ўкала
н.	мя́ўкала
Загадны лад
2-я ас.	мя́ўкай	мя́ўкайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	мя́ўкаючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мя́ўкнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	мя́ўкну	мя́ўкнем
2-я ас.	мя́ўкнеш	мя́ўкнеце
3-я ас.	мя́ўкне	мя́ўкнуць
Прошлы час
м.	мя́ўкнуў	мя́ўкнулі
ж.	мя́ўкнула
н.	мя́ўкнула
Загадны лад
2-я ас.	мя́ўкні	мя́ўкніце
Дзеепрыслоўе
прош. час	мя́ўкнуўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.