зве́нькнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зве́нькну |
зве́нькнем |
| 2-я ас. |
зве́нькнеш |
зве́нькнеце |
| 3-я ас. |
зве́нькне |
зве́нькнуць |
| Прошлы час |
| м. |
зве́нькнуў |
зве́нькнулі |
| ж. |
зве́нькнула |
| н. |
зве́нькнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зве́нькні |
зве́нькніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зве́нькнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зве́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зве́р |
звяры́ |
| Р. |
зве́ра |
звяро́ў |
| Д. |
зве́ру |
звяра́м |
| В. |
зве́ра |
звяро́ў |
| Т. |
зве́рам |
звяра́мі |
| М. |
зве́ры |
звяра́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зверабо́й
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зверабо́й |
зверабо́і |
| Р. |
зверабо́я |
зверабо́яў |
| Д. |
зверабо́ю |
зверабо́ям |
| В. |
зверабо́я |
зверабо́яў |
| Т. |
зверабо́ем |
зверабо́ямі |
| М. |
зверабо́ю |
зверабо́ях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996.
зверабо́й
‘паляўнічы’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зверабо́й |
зверабо́і |
| Р. |
зверабо́я |
зверабо́яў |
| Д. |
зверабо́ю |
зверабо́ям |
| В. |
зверабо́я |
зверабо́яў |
| Т. |
зверабо́ем |
зверабо́ямі |
| М. |
зверабо́ю |
зверабо́ях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
зверабо́й
‘расліна’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зверабо́й |
| Р. |
зверабо́ю |
| Д. |
зверабо́ю |
| В. |
зверабо́й |
| Т. |
зверабо́ем |
| М. |
зверабо́і |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
зверабо́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зверабо́йны |
зверабо́йная |
зверабо́йнае |
зверабо́йныя |
| Р. |
зверабо́йнага |
зверабо́йнай зверабо́йнае |
зверабо́йнага |
зверабо́йных |
| Д. |
зверабо́йнаму |
зверабо́йнай |
зверабо́йнаму |
зверабо́йным |
| В. |
зверабо́йны (неадуш.) зверабо́йнага (адуш.) |
зверабо́йную |
зверабо́йнае |
зверабо́йныя (неадуш.) зверабо́йных (адуш.) |
| Т. |
зверабо́йным |
зверабо́йнай зверабо́йнаю |
зверабо́йным |
зверабо́йнымі |
| М. |
зверабо́йным |
зверабо́йнай |
зверабо́йным |
зверабо́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
зверава́та
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| зверава́та |
зверава́цей |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зверава́тасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зверава́тасць |
| Р. |
зверава́тасці |
| Д. |
зверава́тасці |
| В. |
зверава́тасць |
| Т. |
зверава́тасцю |
| М. |
зверава́тасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зверава́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зверава́ты |
зверава́тая |
зверава́тае |
зверава́тыя |
| Р. |
зверава́тага |
зверава́тай зверава́тае |
зверава́тага |
зверава́тых |
| Д. |
зверава́таму |
зверава́тай |
зверава́таму |
зверава́тым |
| В. |
зверава́ты (неадуш.) зверава́тага (адуш.) |
зверава́тую |
зверава́тае |
зверава́тыя (неадуш.) зверава́тых (адуш.) |
| Т. |
зверава́тым |
зверава́тай зверава́таю |
зверава́тым |
зверава́тымі |
| М. |
зверава́тым |
зверава́тай |
зверава́тым |
зверава́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зверава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
звяру́ю |
звяру́ем |
| 2-я ас. |
звяру́еш |
звяру́еце |
| 3-я ас. |
звяру́е |
звяру́юць |
| Прошлы час |
| м. |
зверава́ў |
зверава́лі |
| ж. |
зверава́ла |
| н. |
зверава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
звяру́й |
звяру́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
звяру́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.