Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 

звекава́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. звяку́ю звяку́ем
2-я ас. звяку́еш звяку́еце
3-я ас. звяку́е звяку́юць
Прошлы час
м. звекава́ў звекава́лі
ж. звекава́ла
н. звекава́ла
Загадны лад
2-я ас. звяку́й звяку́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час звекава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

звекаве́чыць

‘увекавечыць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. звекаве́чу звекаве́чым
2-я ас. звекаве́чыш звекаве́чыце
3-я ас. звекаве́чыць звекаве́чаць
Прошлы час
м. звекаве́чыў звекаве́чылі
ж. звекаве́чыла
н. звекаве́чыла
Загадны лад
2-я ас. звекаве́ч звекаве́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час звекаве́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

зве́ку

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
зве́ку - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

звелікаду́шнічаць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. звелікаду́шнічаю звелікаду́шнічаем
2-я ас. звелікаду́шнічаеш звелікаду́шнічаеце
3-я ас. звелікаду́шнічае звелікаду́шнічаюць
Прошлы час
м. звелікаду́шнічаў звелікаду́шнічалі
ж. звелікаду́шнічала
н. звелікаду́шнічала
Загадны лад
2-я ас. звелікаду́шнічай звелікаду́шнічайце
Дзеепрыслоўе
прош. час звелікаду́шнічаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

звенаво́д

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. звенаво́д звенаво́ды
Р. звенаво́да звенаво́даў
Д. звенаво́ду звенаво́дам
В. звенаво́да звенаво́даў
Т. звенаво́дам звенаво́дамі
М. звенаво́дзе звенаво́дах

Крыніцы: piskunou2012.

звенавы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. звенавы́ звенава́я звенаво́е звенавы́я
Р. звенаво́га звенаво́й
звенаво́е		 звенаво́га звенавы́х
Д. звенаво́му звенаво́й звенаво́му звенавы́м
В. звенавы́ (неадуш.)
звенаво́га (адуш.)		 звенаву́ю звенаво́е звенавы́я (неадуш.)
звенавы́х (адуш.)
Т. звенавы́м звенаво́й
звенаво́ю		 звенавы́м звенавы́мі
М. звенавы́м звенаво́й звенавы́м звенавы́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

звеннява́я

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
ж. -
Н. звеннява́я звеннявы́я
Р. звенняво́й звеннявы́х
Д. звенняво́й звеннявы́м
В. звенняву́ю звеннявы́х
Т. звенняво́й
звенняво́ю		 звеннявы́мі
М. звенняво́й звеннявы́х

Крыніцы: krapivabr2012, tsblm1996.

звеннявы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. звеннявы́ звеннява́я звенняво́е звеннявы́я
Р. звенняво́га звенняво́й
звенняво́е		 звенняво́га звеннявы́х
Д. звенняво́му звенняво́й звенняво́му звеннявы́м
В. звеннявы́ (неадуш.)
звенняво́га (адуш.)		 звенняву́ю звенняво́е звеннявы́я (неадуш.)
звеннявы́х (адуш.)
Т. звеннявы́м звенняво́й
звенняво́ю		 звеннявы́м звеннявы́мі
М. звеннявы́м звенняво́й звеннявы́м звеннявы́х

Крыніцы: piskunou2012.

звеннявы́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
м. -
Н. звеннявы́ звеннявыя
Р. звеннявога звеннявых
Д. звеннявому звеннявым
В. звеннявога звеннявых
Т. звеннявым звеннявымі
М. звеннявым звеннявых

Крыніцы: krapivabr2012, tsblm1996, tsbm1984.

зве́нькаць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. зве́нькаю зве́нькаем
2-я ас. зве́нькаеш зве́нькаеце
3-я ас. зве́нькае зве́нькаюць
Прошлы час
м. зве́нькаў зве́нькалі
ж. зве́нькала
н. зве́нькала
Загадны лад
2-я ас. зве́нькай зве́нькайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час зве́нькаючы

Крыніцы: piskunou2012.