трохпудо́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
трохпудо́вы |
трохпудо́вая |
трохпудо́вае |
трохпудо́выя |
| Р. |
трохпудо́вага |
трохпудо́вай трохпудо́вае |
трохпудо́вага |
трохпудо́вых |
| Д. |
трохпудо́ваму |
трохпудо́вай |
трохпудо́ваму |
трохпудо́вым |
| В. |
трохпудо́вы (неадуш.) трохпудо́вага (адуш.) |
трохпудо́вую |
трохпудо́вае |
трохпудо́выя (неадуш.) трохпудо́вых (адуш.) |
| Т. |
трохпудо́вым |
трохпудо́вай трохпудо́ваю |
трохпудо́вым |
трохпудо́вымі |
| М. |
трохпудо́вым |
трохпудо́вай |
трохпудо́вым |
трохпудо́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
трохпялё́сткавы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
трохпялё́сткавы |
трохпялё́сткавая |
трохпялё́сткавае |
трохпялё́сткавыя |
| Р. |
трохпялё́сткавага |
трохпялё́сткавай трохпялё́сткавае |
трохпялё́сткавага |
трохпялё́сткавых |
| Д. |
трохпялё́сткаваму |
трохпялё́сткавай |
трохпялё́сткаваму |
трохпялё́сткавым |
| В. |
трохпялё́сткавы (неадуш.) |
трохпялё́сткавую |
трохпялё́сткавае |
трохпялё́сткавыя (неадуш.) |
| Т. |
трохпялё́сткавым |
трохпялё́сткавай трохпялё́сткаваю |
трохпялё́сткавым |
трохпялё́сткавымі |
| М. |
трохпялё́сткавым |
трохпялё́сткавай |
трохпялё́сткавым |
трохпялё́сткавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
трохра́дка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
трохра́дка |
трохра́дкі |
| Р. |
трохра́дкі |
трохра́дак |
| Д. |
трохра́дцы |
трохра́дкам |
| В. |
трохра́дку |
трохра́дкі |
| Т. |
трохра́дкай трохра́дкаю |
трохра́дкамі |
| М. |
трохра́дцы |
трохра́дках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
трохрадко́вік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
трохрадко́вік |
трохрадко́вікі |
| Р. |
трохрадко́віка |
трохрадко́вікаў |
| Д. |
трохрадко́віку |
трохрадко́вікам |
| В. |
трохрадко́вік |
трохрадко́вікі |
| Т. |
трохрадко́вікам |
трохрадко́вікамі |
| М. |
трохрадко́віку |
трохрадко́віках |
Крыніцы:
piskunou2012.
трохрадко́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
трохрадко́вы |
трохрадко́вая |
трохрадко́вае |
трохрадко́выя |
| Р. |
трохрадко́вага |
трохрадко́вай трохрадко́вае |
трохрадко́вага |
трохрадко́вых |
| Д. |
трохрадко́ваму |
трохрадко́вай |
трохрадко́ваму |
трохрадко́вым |
| В. |
трохрадко́вы (неадуш.) трохрадко́вага (адуш.) |
трохрадко́вую |
трохрадко́вае |
трохрадко́выя (неадуш.) трохрадко́вых (адуш.) |
| Т. |
трохрадко́вым |
трохрадко́вай трохрадко́ваю |
трохрадко́вым |
трохрадко́вымі |
| М. |
трохрадко́вым |
трохрадко́вай |
трохрадко́вым |
трохрадко́вых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
трохрадко́ўе
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
трохрадко́ўе |
трохрадко́ўі |
| Р. |
трохрадко́ўя |
трохрадко́ўяў |
| Д. |
трохрадко́ўю |
трохрадко́ўям |
| В. |
трохрадко́ўе |
трохрадко́ўі |
| Т. |
трохрадко́ўем |
трохрадко́ўямі |
| М. |
трохрадко́ўі |
трохрадко́ўях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
трохра́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
трохра́дны |
трохра́дная |
трохра́днае |
трохра́дныя |
| Р. |
трохра́днага |
трохра́днай трохра́днае |
трохра́днага |
трохра́дных |
| Д. |
трохра́днаму |
трохра́днай |
трохра́днаму |
трохра́дным |
| В. |
трохра́дны (неадуш.) трохра́днага (адуш.) |
трохра́дную |
трохра́днае |
трохра́дныя (неадуш.) трохра́дных (адуш.) |
| Т. |
трохра́дным |
трохра́днай трохра́днаю |
трохра́дным |
трохра́днымі |
| М. |
трохра́дным |
трохра́днай |
трохра́дным |
трохра́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.