збутле́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
збутле́е |
збутле́юць |
| Прошлы час |
| м. |
збутле́ў |
збутле́лі |
| ж. |
збутле́ла |
| н. |
збутле́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
збутле́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
збуўды́рыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
збуўды́ру |
збуўды́рым |
| 2-я ас. |
збуўды́рыш |
збуўды́рыце |
| 3-я ас. |
збуўды́рыць |
збуўды́раць |
| Прошлы час |
| м. |
збуўды́рыў |
збуўды́рылі |
| ж. |
збуўды́рыла |
| н. |
збуўды́рыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
збуўды́р |
збуўды́рце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
збуўды́рыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
збухма́ціць
‘зрабіць каго-небудзь, што-небудзь бухматым’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
збухма́чу |
збухма́цім |
| 2-я ас. |
збухма́ціш |
збухма́ціце |
| 3-я ас. |
збухма́ціць |
збухма́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
збухма́ціў |
збухма́цілі |
| ж. |
збухма́ціла |
| н. |
збухма́ціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
збухма́ць |
збухма́цьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
збухма́ціўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
збухма́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
збухма́чаны |
збухма́чаная |
збухма́чанае |
збухма́чаныя |
| Р. |
збухма́чанага |
збухма́чанай збухма́чанае |
збухма́чанага |
збухма́чаных |
| Д. |
збухма́чанаму |
збухма́чанай |
збухма́чанаму |
збухма́чаным |
| В. |
збухма́чаны (неадуш.) збухма́чанага (адуш.) |
збухма́чаную |
збухма́чанае |
збухма́чаныя (неадуш.) збухма́чаных (адуш.) |
| Т. |
збухма́чаным |
збухма́чанай збухма́чанаю |
збухма́чаным |
збухма́чанымі |
| М. |
збухма́чаным |
збухма́чанай |
збухма́чаным |
збухма́чаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
збуцве́ласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
збуцве́ласць |
| Р. |
збуцве́ласці |
| Д. |
збуцве́ласці |
| В. |
збуцве́ласць |
| Т. |
збуцве́ласцю |
| М. |
збуцве́ласці |
Крыніцы:
piskunou2012.
збуцве́лы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
збуцве́лы |
збуцве́лая |
збуцве́лае |
збуцве́лыя |
| Р. |
збуцве́лага |
збуцве́лай збуцве́лае |
збуцве́лага |
збуцве́лых |
| Д. |
збуцве́ламу |
збуцве́лай |
збуцве́ламу |
збуцве́лым |
| В. |
збуцве́лы (неадуш.) збуцве́лага (адуш.) |
збуцве́лую |
збуцве́лае |
збуцве́лыя (неадуш.) збуцве́лых (адуш.) |
| Т. |
збуцве́лым |
збуцве́лай збуцве́лаю |
збуцве́лым |
збуцве́лымі |
| М. |
збуцве́лым |
збуцве́лай |
збуцве́лым |
збуцве́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
збуцве́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
збуцве́нне |
| Р. |
збуцве́ння |
| Д. |
збуцве́нню |
| В. |
збуцве́нне |
| Т. |
збуцве́ннем |
| М. |
збуцве́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
збуцве́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
збуцве́е |
збуцве́юць |
| Прошлы час |
| м. |
збуцве́ў |
збуцве́лі |
| ж. |
збуцве́ла |
| н. |
збуцве́ла |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.