Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

за́відна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
за́відна	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Заві́днае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

завідне́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

завідне́ць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

заві́днік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

заві́дніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

заві́дны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	заві́дны	заві́дная	заві́днае	заві́дныя
Р.	заві́днага	заві́днай заві́днае	заві́днага	заві́дных
Д.	заві́днаму	заві́днай	заві́днаму	заві́дным
В.	заві́дны (неадуш.) заві́днага (адуш.)	заві́дную	заві́днае	заві́дныя (неадуш.) заві́дных (адуш.)
Т.	заві́дным	заві́днай заві́днаю	заві́дным	заві́днымі
М.	заві́дным	заві́днай	заві́дным	заві́дных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009.

завіду́шчасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

завіду́шчы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	завіду́шчы	завіду́шчая	завіду́шчае	завіду́шчыя
Р.	завіду́шчага	завіду́шчай завіду́шчае	завіду́шчага	завіду́шчых
Д.	завіду́шчаму	завіду́шчай	завіду́шчаму	завіду́шчым
В.	завіду́шчы (неадуш.) завіду́шчага (адуш.)	завіду́шчую	завіду́шчае	завіду́шчыя (неадуш.) завіду́шчых (адуш.)
Т.	завіду́шчым	завіду́шчай завіду́шчаю	завіду́шчым	завіду́шчымі
М.	завіду́шчым	завіду́шчай	завіду́шчым	завіду́шчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Заві́дчыцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum