Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Марці́навічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Марці́наўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Марці́наўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Марціне́левічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

	мн.
Н.	Марціне́левічы
Р.	Марціне́левіч Марціне́левічаў
Д.	Марціне́левічам
В.	Марціне́левічы
Т.	Марціне́левічамі
М.	Марціне́левічах

марці́ні

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

Марціні́ка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

марціні́кскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	марціні́кскі	марціні́кская	марціні́кскае	марціні́кскія
Р.	марціні́кскага	марціні́кскай марціні́кскае	марціні́кскага	марціні́кскіх
Д.	марціні́кскаму	марціні́кскай	марціні́кскаму	марціні́кскім
В.	марціні́кскі (неадуш.) марціні́кскага (адуш.)	марціні́кскую	марціні́кскае	марціні́кскія (неадуш.) марціні́кскіх (адуш.)
Т.	марціні́кскім	марціні́кскай марціні́кскаю	марціні́кскім	марціні́кскімі
М.	марціні́кскім	марціні́кскай	марціні́кскім	марціні́кскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Марці́нішкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Марці́нкавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Марціно́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Verbum