Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

маралі́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. маралі́ст маралі́сты
Р. маралі́ста маралі́стаў
Д. маралі́сту маралі́стам
В. маралі́ста маралі́стаў
Т. маралі́стам маралі́стамі
М. маралі́сце маралі́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

маралі́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. маралі́стка маралі́сткі
Р. маралі́сткі маралі́стак
Д. маралі́стцы маралі́сткам
В. маралі́стку маралі́стак
Т. маралі́сткай
маралі́сткаю		 маралі́сткамі
М. маралі́стцы маралі́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

маралісты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. маралісты́чны маралісты́чная маралісты́чнае маралісты́чныя
Р. маралісты́чнага маралісты́чнай
маралісты́чнае		 маралісты́чнага маралісты́чных
Д. маралісты́чнаму маралісты́чнай маралісты́чнаму маралісты́чным
В. маралісты́чны (неадуш.)
маралісты́чнага (адуш.)		 маралісты́чную маралісты́чнае маралісты́чныя (неадуш.)
маралісты́чных (адуш.)
Т. маралісты́чным маралісты́чнай
маралісты́чнаю		 маралісты́чным маралісты́чнымі
М. маралісты́чным маралісты́чнай маралісты́чным маралісты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

маралітэ́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. маралітэ́ маралітэ́
Р. маралітэ́ маралітэ́
Д. маралітэ́ маралітэ́
В. маралітэ́ маралітэ́
Т. маралітэ́ маралітэ́
М. маралітэ́ маралітэ́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

мара́ль

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. мара́ль мара́лі
Р. мара́лі мара́лей
Д. мара́лі мара́лям
В. мара́ль мара́лі
Т. мара́ллю мара́лямі
М. мара́лі мара́лях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мара́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
мара́льна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

мара́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. мара́льнасць
Р. мара́льнасці
Д. мара́льнасці
В. мара́льнасць
Т. мара́льнасцю
М. мара́льнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мара́льна-бытавы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мара́льна-бытавы́ мара́льна-бытава́я мара́льна-бытаво́е мара́льна-бытавы́я
Р. мара́льна-бытаво́га мара́льна-бытаво́й
мара́льна-бытаво́е		 мара́льна-бытаво́га мара́льна-бытавы́х
Д. мара́льна-бытаво́му мара́льна-бытаво́й мара́льна-бытаво́му мара́льна-бытавы́м
В. мара́льна-бытавы́ (неадуш.)
мара́льна-бытаво́га (адуш.)		 мара́льна-бытаву́ю мара́льна-бытаво́е мара́льна-бытавы́я (неадуш.)
мара́льна-бытавы́х (адуш.)
Т. мара́льна-бытавы́м мара́льна-бытаво́й
мара́льна-бытаво́ю		 мара́льна-бытавы́м мара́льна-бытавы́мі
М. мара́льна-бытавы́м мара́льна-бытаво́й мара́льна-бытавы́м мара́льна-бытавы́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

маральна-валявы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. маральна-валявы маральна-валявая маральна-валявое маральна-валявыя
Р. маральна-валявога маральна-валявой
маральна-валявое		 маральна-валявога маральна-валявых
Д. маральна-валявому маральна-валявой маральна-валявому маральна-валявым
В. маральна-валявы
маральна-валявога		 маральна-валявую маральна-валявое маральна-валявыя
Т. маральна-валявым маральна-валявой
маральна-валявою		 маральна-валявым маральна-валявымі
М. маральна-валявым маральна-валявой маральна-валявым маральна-валявых

маральна-гуманісты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. маральна-гуманісты́чны маральна-гуманісты́чная маральна-гуманісты́чнае маральна-гуманісты́чныя
Р. маральна-гуманісты́чнага маральна-гуманісты́чнай
маральна-гуманісты́чнае		 маральна-гуманісты́чнага маральна-гуманісты́чных
Д. маральна-гуманісты́чнаму маральна-гуманісты́чнай маральна-гуманісты́чнаму маральна-гуманісты́чным
В. маральна-гуманісты́чны (неадуш.)
маральна-гуманісты́чнага (адуш.)		 маральна-гуманісты́чную маральна-гуманісты́чнае маральна-гуманісты́чныя (неадуш.)
маральна-гуманісты́чных (адуш.)
Т. маральна-гуманісты́чным маральна-гуманісты́чнай
маральна-гуманісты́чнаю		 маральна-гуманісты́чным маральна-гуманісты́чнымі
М. маральна-гуманісты́чным маральна-гуманісты́чнай маральна-гуманісты́чным маральна-гуманісты́чных

Крыніцы: piskunou2012.