маралагадо́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
маралагадо́ўчы |
маралагадо́ўчая |
маралагадо́ўчае |
маралагадо́ўчыя |
| Р. |
маралагадо́ўчага |
маралагадо́ўчай
маралагадо́ўчае |
маралагадо́ўчага |
маралагадо́ўчых |
| Д. |
маралагадо́ўчаму |
маралагадо́ўчай |
маралагадо́ўчаму |
маралагадо́ўчым |
| В. |
маралагадо́ўчы (неадуш.)
маралагадо́ўчага (адуш.) |
маралагадо́ўчую |
маралагадо́ўчае |
маралагадо́ўчыя (неадуш.)
маралагадо́ўчых (адуш.) |
| Т. |
маралагадо́ўчым |
маралагадо́ўчай
маралагадо́ўчаю |
маралагадо́ўчым |
маралагадо́ўчымі |
| М. |
маралагадо́ўчым |
маралагадо́ўчай |
маралагадо́ўчым |
маралагадо́ўчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Маралё́ўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Маралё́ўка |
| Р. |
Маралё́ўкі |
| Д. |
Маралё́ўцы |
| В. |
Маралё́ўку |
| Т. |
Маралё́ўкай
Маралё́ўкаю |
| М. |
Маралё́ўцы |
маралізава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
маралізава́нне |
| Р. |
маралізава́ння |
| Д. |
маралізава́нню |
| В. |
маралізава́нне |
| Т. |
маралізава́ннем |
| М. |
маралізава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
маралізава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
маралізу́ю |
маралізу́ем |
| 2-я ас. |
маралізу́еш |
маралізу́еце |
| 3-я ас. |
маралізу́е |
маралізу́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
маралізава́ў |
маралізава́лі |
| ж. |
маралізава́ла |
| н. |
маралізава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
маралізу́й |
маралізу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
маралізу́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мараліза́тар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мараліза́тар |
мараліза́тары |
| Р. |
мараліза́тара |
мараліза́тараў |
| Д. |
мараліза́тару |
мараліза́тарам |
| В. |
мараліза́тара |
мараліза́тараў |
| Т. |
мараліза́тарам |
мараліза́тарамі |
| М. |
мараліза́тару |
мараліза́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
мараліза́тарскі
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мараліза́тарскі |
мараліза́тарская |
мараліза́тарскае |
мараліза́тарскія |
| Р. |
мараліза́тарскага |
мараліза́тарскай
мараліза́тарскае |
мараліза́тарскага |
мараліза́тарскіх |
| Д. |
мараліза́тарскаму |
мараліза́тарскай |
мараліза́тарскаму |
мараліза́тарскім |
| В. |
мараліза́тарскі (неадуш.)
мараліза́тарскага (адуш.) |
мараліза́тарскую |
мараліза́тарскае |
мараліза́тарскія (неадуш.)
мараліза́тарскіх (адуш.) |
| Т. |
мараліза́тарскім |
мараліза́тарскай
мараліза́тарскаю |
мараліза́тарскім |
мараліза́тарскімі |
| М. |
мараліза́тарскім |
мараліза́тарскай |
мараліза́тарскім |
мараліза́тарскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
мараліза́тарскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мараліза́тарскі |
мараліза́тарская |
мараліза́тарскае |
мараліза́тарскія |
| Р. |
мараліза́тарскага |
мараліза́тарскай
мараліза́тарскае |
мараліза́тарскага |
мараліза́тарскіх |
| Д. |
мараліза́тарскаму |
мараліза́тарскай |
мараліза́тарскаму |
мараліза́тарскім |
| В. |
мараліза́тарскі (неадуш.)
мараліза́тарскага (адуш.) |
мараліза́тарскую |
мараліза́тарскае |
мараліза́тарскія (неадуш.)
мараліза́тарскіх (адуш.) |
| Т. |
мараліза́тарскім |
мараліза́тарскай
мараліза́тарскаю |
мараліза́тарскім |
мараліза́тарскімі |
| М. |
мараліза́тарскім |
мараліза́тарскай |
мараліза́тарскім |
мараліза́тарскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
мараліза́тарства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
мараліза́тарства |
| Р. |
мараліза́тарства |
| Д. |
мараліза́тарству |
| В. |
мараліза́тарства |
| Т. |
мараліза́тарствам |
| М. |
мараліза́тарстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
мараліза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
мараліза́цыя |
| Р. |
мараліза́цыі |
| Д. |
мараліза́цыі |
| В. |
мараліза́цыю |
| Т. |
мараліза́цыяй
мараліза́цыяю |
| М. |
мараліза́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
маралі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
маралі́зм |
| Р. |
маралі́зму |
| Д. |
маралі́зму |
| В. |
маралі́зм |
| Т. |
маралі́змам |
| М. |
маралі́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.