Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

за́від

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. за́від
Р. за́віду
Д. за́віду
В. за́від
Т. за́відам
М. за́відзе

Крыніцы: piskunou2012.

заві́даваць

‘зайздросціць каму-небудзь, чаму-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. заві́дую заві́дуем
2-я ас. заві́дуеш заві́дуеце
3-я ас. заві́дуе заві́дуюць
Прошлы час
м. заві́даваў заві́давалі
ж. заві́давала
н. заві́давала
Загадны лад
2-я ас. заві́дуй заві́дуйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час заві́дуючы

Крыніцы: piskunou2012.

Заві́даўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Заві́даўка
Р. Заві́даўкі
Д. Заві́даўцы
В. Заві́даўку
Т. Заві́даўкай
Заві́даўкаю
М. Заві́даўцы

заві́дзець

‘убачыць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заві́джу заві́дзім
2-я ас. заві́дзіш заві́дзіце
3-я ас. заві́дзіць заві́дзяць
Прошлы час
м. заві́дзеў заві́дзелі
ж. заві́дзела
н. заві́дзела
Дзеепрыслоўе
прош. час заві́дзеўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Завідзіне́нты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Завідзіне́нты
Р. Завідзіне́нтаў
Д. Завідзіне́нтам
В. Завідзіне́нты
Т. Завідзіне́нтамі
М. Завідзіне́нтах

Заві́дзічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Заві́дзічы
Р. Заві́дзіч
Заві́дзічаў
Д. Заві́дзічам
В. Заві́дзічы
Т. Заві́дзічамі
М. Заві́дзічах

за́відкі

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. за́відкі
Р. за́відак
Д. за́відкам
В. за́відкі
Т. за́відкамі
М. за́відках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

заві́дліва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
заві́дліва - -

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

заві́длівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. заві́длівасць
Р. заві́длівасці
Д. заві́длівасці
В. заві́длівасць
Т. заві́длівасцю
М. заві́длівасці

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

заві́длівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заві́длівы заві́длівая заві́длівае заві́длівыя
Р. заві́длівага заві́длівай
заві́длівае
заві́длівага заві́длівых
Д. заві́дліваму заві́длівай заві́дліваму заві́длівым
В. заві́длівы (неадуш.)
заві́длівага (адуш.)
заві́длівую заві́длівае заві́длівыя (неадуш.)
заві́длівых (адуш.)
Т. заві́длівым заві́длівай
заві́дліваю
заві́длівым заві́длівымі
М. заві́длівым заві́длівай заві́длівым заві́длівых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.