зба́хрыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зба́хру |
зба́хрым |
| 2-я ас. |
зба́хрыш |
зба́хрыце |
| 3-я ас. |
зба́хрыць |
зба́храць |
| Прошлы час |
| м. |
зба́хрыў |
зба́хрылі |
| ж. |
зба́хрыла |
| н. |
зба́хрыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зба́хры |
зба́хрыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зба́хрыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
збачэ́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
збачэ́нка |
збачэ́нкі |
| Р. |
збачэ́нкі |
збачэ́нак |
| Д. |
збачэ́нцы |
збачэ́нкам |
| В. |
збачэ́нку |
збачэ́нак |
| Т. |
збачэ́нкай збачэ́нкаю |
збачэ́нкамі |
| М. |
збачэ́нцы |
збачэ́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.
збачэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
збачэ́нне |
збачэ́нні |
| Р. |
збачэ́ння |
збачэ́нняў |
| Д. |
збачэ́нню |
збачэ́нням |
| В. |
збачэ́нне |
збачэ́нні |
| Т. |
збачэ́ннем |
збачэ́ннямі |
| М. |
збачэ́нні |
збачэ́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
збачэ́нства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
збачэ́нства |
збачэ́нствы |
| Р. |
збачэ́нства |
збачэ́нстваў |
| Д. |
збачэ́нству |
збачэ́нствам |
| В. |
збачэ́нства |
збачэ́нствы |
| Т. |
збачэ́нствам |
збачэ́нствамі |
| М. |
збачэ́нстве |
збачэ́нствах |
Крыніцы:
piskunou2012.
збая́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
збаю́ся |
збаі́мся |
| 2-я ас. |
збаі́шся |
збаіце́ся |
| 3-я ас. |
збаі́цца |
збая́цца |
| Прошлы час |
| м. |
збая́ўся |
збая́ліся |
| ж. |
збая́лася |
| н. |
збая́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
збо́йся |
збо́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
збая́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зба́яць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зба́ю |
зба́ем |
| 2-я ас. |
зба́еш |
зба́еце |
| 3-я ас. |
зба́е |
зба́юць |
| Прошлы час |
| м. |
зба́яў |
зба́ялі |
| ж. |
зба́яла |
| н. |
зба́яла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зба́яўшы |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
збе́г
‘уцякач’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
збе́г |
збе́гі |
| Р. |
збе́га |
збе́гаў |
| Д. |
збе́гу |
збе́гам |
| В. |
збе́га |
збе́гаў |
| Т. |
збе́гам |
збе́гамі |
| М. |
збе́гу |
збе́гах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
збе́г
‘дзеянне; спалучэнне, злучэнне чаго-н.’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
збе́г |
| Р. |
збе́гу |
| Д. |
збе́гу |
| В. |
збе́г |
| Т. |
збе́гам |
| М. |
збе́гу |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
збе́ганы
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
збе́ганы |
збе́ганая |
збе́ганае |
збе́ганыя |
| Р. |
збе́ганага |
збе́ганай збе́ганае |
збе́ганага |
збе́ганых |
| Д. |
збе́ганаму |
збе́ганай |
збе́ганаму |
збе́ганым |
| В. |
збе́ганы (неадуш.) збе́ганага (адуш.) |
збе́ганую |
збе́ганае |
збе́ганыя (неадуш.) збе́ганых (адуш.) |
| Т. |
збе́ганым |
збе́ганай збе́ганаю |
збе́ганым |
збе́ганымі |
| М. |
збе́ганым |
збе́ганай |
збе́ганым |
збе́ганых |
Крыніцы:
piskunou2012.