узнача́льваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узнача́льваю |
узнача́льваем |
| 2-я ас. |
узнача́льваеш |
узнача́льваеце |
| 3-я ас. |
узнача́львае |
узнача́льваюць |
| Прошлы час |
| м. |
узнача́льваў |
узнача́львалі |
| ж. |
узнача́львала |
| н. |
узнача́львала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узнача́львай |
узнача́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
узнача́льваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узненаві́дзець
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узненаві́джу |
узненаві́дзім |
| 2-я ас. |
узненаві́дзіш |
узненаві́дзіце |
| 3-я ас. |
узненаві́дзіць |
узненаві́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
узненаві́дзеў |
узненаві́дзелі |
| ж. |
узненаві́дзела |
| н. |
узненаві́дзела |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
узненаві́дзеўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
узнепако́енасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
узнепако́енасць |
| Р. |
узнепако́енасці |
| Д. |
узнепако́енасці |
| В. |
узнепако́енасць |
| Т. |
узнепако́енасцю |
| М. |
узнепако́енасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
узнепако́ены
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
узнепако́ены |
узнепако́еная |
узнепако́енае |
узнепако́еныя |
| Р. |
узнепако́енага |
узнепако́енай узнепако́енае |
узнепако́енага |
узнепако́еных |
| Д. |
узнепако́енаму |
узнепако́енай |
узнепако́енаму |
узнепако́еным |
| В. |
узнепако́ены (неадуш.) узнепако́енага (адуш.) |
узнепако́еную |
узнепако́енае |
узнепако́еныя (неадуш.) узнепако́еных (адуш.) |
| Т. |
узнепако́еным |
узнепако́енай узнепако́енаю |
узнепако́еным |
узнепако́енымі |
| М. |
узнепако́еным |
узнепако́енай |
узнепако́еным |
узнепако́еных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
узнепако́ены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
узнепако́ены |
узнепако́еная |
узнепако́енае |
узнепако́еныя |
| Р. |
узнепако́енага |
узнепако́енай узнепако́енае |
узнепако́енага |
узнепако́еных |
| Д. |
узнепако́енаму |
узнепако́енай |
узнепако́енаму |
узнепако́еным |
| В. |
узнепако́ены (неадуш.) узнепако́енага (адуш.) |
узнепако́еную |
узнепако́енае |
узнепако́еныя (неадуш.) узнепако́еных (адуш.) |
| Т. |
узнепако́еным |
узнепако́енай узнепако́енаю |
узнепако́еным |
узнепако́енымі |
| М. |
узнепако́еным |
узнепако́енай |
узнепако́еным |
узнепако́еных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
узнепако́ены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
узнепако́ены |
узнепако́еная |
узнепако́енае |
узнепако́еныя |
| Р. |
узнепако́енага |
узнепако́енай узнепако́енае |
узнепако́енага |
узнепако́еных |
| Д. |
узнепако́енаму |
узнепако́енай |
узнепако́енаму |
узнепако́еным |
| В. |
узнепако́ены (неадуш.) узнепако́енага (адуш.) |
узнепако́еную |
узнепако́енае |
узнепако́еныя (неадуш.) узнепако́еных (адуш.) |
| Т. |
узнепако́еным |
узнепако́енай узнепако́енаю |
узнепако́еным |
узнепако́енымі |
| М. |
узнепако́еным |
узнепако́енай |
узнепако́еным |
узнепако́еных |
Кароткая форма: узнепако́ена.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
узнепако́іцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узнепако́юся |
узнепако́імся |
| 2-я ас. |
узнепако́ішся |
узнепако́іцеся |
| 3-я ас. |
узнепако́іцца |
узнепако́яцца |
| Прошлы час |
| м. |
узнепако́іўся |
узнепако́іліся |
| ж. |
узнепако́ілася |
| н. |
узнепако́ілася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
узнепако́іўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
узнепако́іць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узнепако́ю |
узнепако́ім |
| 2-я ас. |
узнепако́іш |
узнепако́іце |
| 3-я ас. |
узнепако́іць |
узнепако́яць |
| Прошлы час |
| м. |
узнепако́іў |
узнепако́ілі |
| ж. |
узнепако́іла |
| н. |
узнепако́іла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узнепако́й |
узнепако́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
узнепако́іўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
узнервава́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
узнервава́насць |
| Р. |
узнервава́насці |
| Д. |
узнервава́насці |
| В. |
узнервава́насць |
| Т. |
узнервава́насцю |
| М. |
узнервава́насці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.