узнепако́ены
прыметнік, адносны
| узнепако́ены | узнепако́еная | узнепако́енае | узнепако́еныя | |
| узнепако́енага | узнепако́енай узнепако́енае |
узнепако́енага | узнепако́еных | |
| узнепако́енаму | узнепако́енай | узнепако́енаму | узнепако́еным | |
| узнепако́ены ( узнепако́енага ( |
узнепако́еную | узнепако́енае | узнепако́еныя ( узнепако́еных ( |
|
| узнепако́еным | узнепако́енай узнепако́енаю |
узнепако́еным | узнепако́енымі | |
| узнепако́еным | узнепако́енай | узнепако́еным | узнепако́еных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)