Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’
абвгдеёжзійклмнпрстуўфхцчшэюя- 

папо́ўнены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. папо́ўнены папо́ўненая папо́ўненае папо́ўненыя
Р. папо́ўненага папо́ўненай
папо́ўненае		 папо́ўненага папо́ўненых
Д. папо́ўненаму папо́ўненай папо́ўненаму папо́ўненым
В. папо́ўнены (неадуш.)
папо́ўненага (адуш.)		 папо́ўненую папо́ўненае папо́ўненыя (неадуш.)
папо́ўненых (адуш.)
Т. папо́ўненым папо́ўненай
папо́ўненаю		 папо́ўненым папо́ўненымі
М. папо́ўненым папо́ўненай папо́ўненым папо́ўненых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

папо́ўнены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. папо́ўнены папо́ўненая папо́ўненае папо́ўненыя
Р. папо́ўненага папо́ўненай
папо́ўненае		 папо́ўненага папо́ўненых
Д. папо́ўненаму папо́ўненай папо́ўненаму папо́ўненым
В. папо́ўнены (неадуш.)
папо́ўненага (адуш.)		 папо́ўненую папо́ўненае папо́ўненыя (неадуш.)
папо́ўненых (адуш.)
Т. папо́ўненым папо́ўненай
папо́ўненаю		 папо́ўненым папо́ўненымі
М. папо́ўненым папо́ўненай папо́ўненым папо́ўненых

Кароткая форма: папо́ўнена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

папо́ўніцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. папо́ўніцца папо́ўняцца
Прошлы час
м. папо́ўніўся папо́ўніліся
ж. папо́ўнілася
н. папо́ўнілася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

папо́ўніцы

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
папо́ўніцы - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

папо́ўніць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. папо́ўню папо́ўнім
2-я ас. папо́ўніш папо́ўніце
3-я ас. папо́ўніць папо́ўняць
Прошлы час
м. папо́ўніў папо́ўнілі
ж. папо́ўніла
н. папо́ўніла
Загадны лад
2-я ас. папо́ўні папо́ўніце
Дзеепрыслоўе
прош. час папо́ўніўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

папо́ўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. папо́ўскі папо́ўская папо́ўскае папо́ўскія
Р. папо́ўскага папо́ўскай
папо́ўскае		 папо́ўскага папо́ўскіх
Д. папо́ўскаму папо́ўскай папо́ўскаму папо́ўскім
В. папо́ўскі (неадуш.)
папо́ўскага (адуш.)		 папо́ўскую папо́ўскае папо́ўскія (неадуш.)
папо́ўскіх (адуш.)
Т. папо́ўскім папо́ўскай
папо́ўскаю		 папо́ўскім папо́ўскімі
М. папо́ўскім папо́ўскай папо́ўскім папо́ўскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

папо́ўства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. папо́ўства
Р. папо́ўства
Д. папо́ўству
В. папо́ўства
Т. папо́ўствам
М. папо́ўстве

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Папо́ўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Папо́ўцы
Р. Папо́вец
Папо́ўцаў
Д. Папо́ўцам
В. Папо́ўцы
Т. Папо́ўцамі
М. Папо́ўцах

папо́ўшчына

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. папо́ўшчына
Р. папо́ўшчыны
Д. папо́ўшчыне
В. папо́ўшчыну
Т. папо́ўшчынай
папо́ўшчынаю
М. папо́ўшчыне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Папо́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Папо́ўшчына
Р. Папо́ўшчыны
Д. Папо́ўшчыне
В. Папо́ўшчыну
Т. Папо́ўшчынай
Папо́ўшчынаю
М. Папо́ўшчыне