заю́рыць
‘страсна ўзяцца за што-небудзь, прыйсці ў моцны рух’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заю́ру |
заю́рым |
| 2-я ас. |
заю́рыш |
заю́рыце |
| 3-я ас. |
заю́рыць |
заю́раць |
| Прошлы час |
| м. |
заю́рыў |
заю́рылі |
| ж. |
заю́рыла |
| н. |
заю́рыла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заю́рыўшы |
Іншыя варыянты:
заюры́ць,
заюры́ць.
Крыніцы:
piskunou2012.
заюры́ць
‘страсна ўзяцца за што-небудзь, прыйсці ў моцны рух’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заюру́ |
заюры́м |
| 2-я ас. |
заюры́ш |
заюрыце́ |
| 3-я ас. |
заюры́ць |
заюра́ць |
| Прошлы час |
| м. |
заюры́ў |
заюры́лі |
| ж. |
заюры́ла |
| н. |
заюры́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заюры́ўшы |
Іншыя варыянты:
заю́рыць.
Крыніцы:
piskunou2012.
заю́цканы
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заю́цканы |
заю́цканая |
заю́цканае |
заю́цканыя |
| Р. |
заю́цканага |
заю́цканай заю́цканае |
заю́цканага |
заю́цканых |
| Д. |
заю́цканаму |
заю́цканай |
заю́цканаму |
заю́цканым |
| В. |
заю́цканы (неадуш.) заю́цканага (адуш.) |
заю́цканую |
заю́цканае |
заю́цканыя (неадуш.) заю́цканых (адуш.) |
| Т. |
заю́цканым |
заю́цканай заю́цканаю |
заю́цканым |
заю́цканымі |
| М. |
заю́цканым |
заю́цканай |
заю́цканым |
заю́цканых |
Крыніцы:
piskunou2012.
заю́шанасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
заю́шанасць |
| Р. |
заю́шанасці |
| Д. |
заю́шанасці |
| В. |
заю́шанасць |
| Т. |
заю́шанасцю |
| М. |
заю́шанасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
заю́шаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заю́шаны |
заю́шаная |
заю́шанае |
заю́шаныя |
| Р. |
заю́шанага |
заю́шанай заю́шанае |
заю́шанага |
заю́шаных |
| Д. |
заю́шанаму |
заю́шанай |
заю́шанаму |
заю́шаным |
| В. |
заю́шаны (неадуш.) заю́шанага (адуш.) |
заю́шаную |
заю́шанае |
заю́шаныя (неадуш.) заю́шаных (адуш.) |
| Т. |
заю́шаным |
заю́шанай заю́шанаю |
заю́шаным |
заю́шанымі |
| М. |
заю́шаным |
заю́шанай |
заю́шаным |
заю́шаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
заю́шлівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
заю́шлівасць |
| Р. |
заю́шлівасці |
| Д. |
заю́шлівасці |
| В. |
заю́шлівасць |
| Т. |
заю́шлівасцю |
| М. |
заю́шлівасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
заю́шлівацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заю́шліваюся |
заю́шліваемся |
| 2-я ас. |
заю́шліваешся |
заю́шліваецеся |
| 3-я ас. |
заю́шліваецца |
заю́шліваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
заю́шліваўся |
заю́шліваліся |
| ж. |
заю́шлівалася |
| н. |
заю́шлівалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заю́шлівайся |
заю́шлівайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
заю́шліваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
заю́шына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заю́шына |
заю́шыны |
| Р. |
заю́шыны |
заю́шын |
| Д. |
заю́шыне |
заю́шынам |
| В. |
заю́шыну |
заю́шыны |
| Т. |
заю́шынай заю́шынаю |
заю́шынамі |
| М. |
заю́шыне |
заю́шынах |
Крыніцы:
piskunou2012.