паквіта́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паквіта́ны |
паквіта́ная |
паквіта́нае |
паквіта́ныя |
| Р. |
паквіта́нага |
паквіта́най паквіта́нае |
паквіта́нага |
паквіта́ных |
| Д. |
паквіта́наму |
паквіта́най |
паквіта́наму |
паквіта́ным |
| В. |
паквіта́ны (неадуш.) паквіта́нага (адуш.) |
паквіта́ную |
паквіта́нае |
паквіта́ныя (неадуш.) паквіта́ных (адуш.) |
| Т. |
паквіта́ным |
паквіта́най паквіта́наю |
паквіта́ным |
паквіта́нымі |
| М. |
паквіта́ным |
паквіта́най |
паквіта́ным |
паквіта́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
паквіта́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паквіта́юся |
паквіта́емся |
| 2-я ас. |
паквіта́ешся |
паквіта́ецеся |
| 3-я ас. |
паквіта́ецца |
паквіта́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
паквіта́ўся |
паквіта́ліся |
| ж. |
паквіта́лася |
| н. |
паквіта́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паквіта́йся |
паквіта́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паквіта́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
паквіта́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паквіта́ю |
паквіта́ем |
| 2-я ас. |
паквіта́еш |
паквіта́еце |
| 3-я ас. |
паквіта́е |
паквіта́юць |
| Прошлы час |
| м. |
паквіта́ў |
паквіта́лі |
| ж. |
паквіта́ла |
| н. |
паквіта́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паквіта́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пакво́лець
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пакво́лею |
пакво́леем |
| 2-я ас. |
пакво́лееш |
пакво́лееце |
| 3-я ас. |
пакво́лее |
пакво́леюць |
| Прошлы час |
| м. |
пакво́леў |
пакво́лелі |
| ж. |
пакво́лела |
| н. |
пакво́лела |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пакво́лей |
пакво́лейце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пакво́леўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пакво́ліцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пакво́люся |
пакво́лімся |
| 2-я ас. |
пакво́лішся |
пакво́ліцеся |
| 3-я ас. |
пакво́ліцца |
пакво́ляцца |
| Прошлы час |
| м. |
пакво́ліўся |
пакво́ліліся |
| ж. |
пакво́лілася |
| н. |
пакво́лілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пакво́лься |
пакво́льцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пакво́ліўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
пакво́ліць
‘паслабець; зрабіць каго-небудзь, што-небудзь больш вольным, слабым, хваравітым; пачакаць’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пакво́лю |
пакво́лім |
| 2-я ас. |
пакво́ліш |
пакво́ліце |
| 3-я ас. |
пакво́ліць |
пакво́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
пакво́ліў |
пакво́лілі |
| ж. |
пакво́ліла |
| н. |
пакво́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пакво́ль |
пакво́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пакво́ліўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пакво́льна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| пакво́льна |
пакво́льней |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
пакво́хтванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пакво́хтванне |
| Р. |
пакво́хтвання |
| Д. |
пакво́хтванню |
| В. |
пакво́хтванне |
| Т. |
пакво́хтваннем |
| М. |
пакво́хтванні |
Крыніцы:
piskunou2012.