Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’
абвгдеёжзійклмнпрстуўфхцчшэюя- 

палыга́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. палыга́ны палыга́ная палыга́нае палыга́ныя
Р. палыга́нага палыга́най
палыга́нае		 палыга́нага палыга́ных
Д. палыга́наму палыга́най палыга́наму палыга́ным
В. палыга́ны (неадуш.)
палыга́нага (адуш.)		 палыга́ную палыга́нае палыга́ныя (неадуш.)
палыга́ных (адуш.)
Т. палыга́ным палыга́най
палыга́наю		 палыга́ным палыга́нымі
М. палыга́ным палыга́най палыга́ным палыга́ных

Кароткая форма: палыга́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

палыгарскі́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. палыгарскі́т
Р. палыгарскі́ту
Д. палыгарскі́ту
В. палыгарскі́т
Т. палыгарскі́там
М. палыгарскі́це

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

палыга́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. палыга́ю палыга́ем
2-я ас. палыга́еш палыга́еце
3-я ас. палыга́е палыга́юць
Прошлы час
м. палыга́ў палыга́лі
ж. палыга́ла
н. палыга́ла
Загадны лад
2-я ас. палыга́й палыга́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час палыга́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

палы́кавіцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. палы́кавіцкі палы́кавіцкая палы́кавіцкае палы́кавіцкія
Р. палы́кавіцкага палы́кавіцкай
палы́кавіцкае		 палы́кавіцкага палы́кавіцкіх
Д. палы́кавіцкаму палы́кавіцкай палы́кавіцкаму палы́кавіцкім
В. палы́кавіцкі (неадуш.)
палы́кавіцкага (адуш.)		 палы́кавіцкую палы́кавіцкае палы́кавіцкія (неадуш.)
палы́кавіцкіх (адуш.)
Т. палы́кавіцкім палы́кавіцкай
палы́кавіцкаю		 палы́кавіцкім палы́кавіцкімі
М. палы́кавіцкім палы́кавіцкай палы́кавіцкім палы́кавіцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Палы́кавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Палы́кавічы
Р. Палы́кавіч
Д. Палы́кавічам
В. Палы́кавічы
Т. Палы́кавічамі
М. Палы́кавічах

палы́каць

‘палыкаць што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. палы́каю палы́каем
2-я ас. палы́каеш палы́каеце
3-я ас. палы́кае палы́каюць
Прошлы час
м. палы́каў палы́калі
ж. палы́кала
н. палы́кала
Загадны лад
2-я ас. палы́кай палы́кайце
Дзеепрыслоўе
прош. час палы́каўшы

Крыніцы: piskunou2012.

палыка́ць

‘палыкаць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. палыка́ю палыка́ем
2-я ас. палыка́еш палыка́еце
3-я ас. палыка́е палыка́юць
Прошлы час
м. палыка́ў палыка́лі
ж. палыка́ла
н. палыка́ла
Загадны лад
2-я ас. палыка́й палыка́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час палыка́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

палыкну́ць

‘палыкнуць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. палыкну́ палыкнё́м
2-я ас. палыкне́ш палыкняце́
3-я ас. палыкне́ палыкну́ць
Прошлы час
м. палыкну́ў палыкну́лі
ж. палыкну́ла
н. палыкну́ла
Загадны лад
2-я ас. палыкні́ палыкні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час палыкну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

палымне́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. палымне́нне
Р. палымне́ння
Д. палымне́нню
В. палымне́нне
Т. палымне́ннем
М. палымне́нні

Крыніцы: piskunou2012.

палымне́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. палымне́е палымне́юць
Прошлы час
м. палымне́ў палымне́лі
ж. палымне́ла
н. палымне́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час палымне́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.