акуліро́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
акуліро́ваны |
акуліро́ваная |
акуліро́ванае |
акуліро́ваныя |
| Р. |
акуліро́ванага |
акуліро́ванай |
акуліро́ванага |
акуліро́ваных |
| Д. |
акуліро́ванаму |
акуліро́ванай |
акуліро́ванаму |
акуліро́ваным |
| В. |
акуліро́ванага |
акуліро́ваную |
акуліро́ванае |
акуліро́ваныя
акуліро́ваных |
| Т. |
акуліро́ваным |
акуліро́ванай
акуліро́ванаю |
акуліро́ваным |
акуліро́ванымі |
| М. |
акуліро́ваным |
акуліро́ванай |
акуліро́ваным |
акуліро́ваных |
Кароткая форма: акуліро́вана.
Іншыя варыянты:
акулі́раваны,
акулірава́ны.
Крыніцы:
krapivabr2012.
акуліро́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
акуліро́ваны |
акуліро́ваная |
акуліро́ванае |
акуліро́ваныя |
| Р. |
акуліро́ванага |
акуліро́ванай |
акуліро́ванага |
акуліро́ваных |
| Д. |
акуліро́ванаму |
акуліро́ванай |
акуліро́ванаму |
акуліро́ваным |
| В. |
акуліро́ванага |
акуліро́ваную |
акуліро́ванае |
акуліро́ваныя
акуліро́ваных |
| Т. |
акуліро́ваным |
акуліро́ванай
акуліро́ванаю |
акуліро́ваным |
акуліро́ванымі |
| М. |
акуліро́ваным |
акуліро́ванай |
акуліро́ваным |
акуліро́ваных |
Кароткая форма: акуліро́вана.
Іншыя варыянты:
акулі́раваны,
акулірава́ны.
Крыніцы:
krapivabr2012.
акуліро́вачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
акуліро́вачны |
акуліро́вачная |
акуліро́вачнае |
акуліро́вачныя |
| Р. |
акуліро́вачнага |
акуліро́вачнай
акуліро́вачнае |
акуліро́вачнага |
акуліро́вачных |
| Д. |
акуліро́вачнаму |
акуліро́вачнай |
акуліро́вачнаму |
акуліро́вачным |
| В. |
акуліро́вачны (неадуш.)
акуліро́вачнага (адуш.) |
акуліро́вачную |
акуліро́вачнае |
акуліро́вачныя (неадуш.)
акуліро́вачных (адуш.) |
| Т. |
акуліро́вачным |
акуліро́вачнай
акуліро́вачнаю |
акуліро́вачным |
акуліро́вачнымі |
| М. |
акуліро́вачным |
акуліро́вачнай |
акуліро́вачным |
акуліро́вачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
акуліро́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
акуліро́ўка |
| Р. |
акуліро́ўкі |
| Д. |
акуліро́ўцы |
| В. |
акуліро́ўку |
| Т. |
акуліро́ўкай
акуліро́ўкаю |
| М. |
акуліро́ўцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
акуліро́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
акуліро́ўшчык |
акуліро́ўшчыкі |
| Р. |
акуліро́ўшчыка |
акуліро́ўшчыкаў |
| Д. |
акуліро́ўшчыку |
акуліро́ўшчыкам |
| В. |
акуліро́ўшчыка |
акуліро́ўшчыкаў |
| Т. |
акуліро́ўшчыкам |
акуліро́ўшчыкамі |
| М. |
акуліро́ўшчыку |
акуліро́ўшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
акулі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
акулі́ст |
акулі́сты |
| Р. |
акулі́ста |
акулі́стаў |
| Д. |
акулі́сту |
акулі́стам |
| В. |
акулі́ста |
акулі́стаў |
| Т. |
акулі́стам |
акулі́стамі |
| М. |
акулі́сце |
акулі́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
акулі́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
акулі́стка |
акулі́сткі |
| Р. |
акулі́сткі |
акулі́стак |
| Д. |
акулі́стцы |
акулі́сткам |
| В. |
акулі́стку |
акулі́стак |
| Т. |
акулі́сткай
акулі́сткаю |
акулі́сткамі |
| М. |
акулі́стцы |
акулі́стках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
акульба́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
акульба́чаны |
акульба́чаная |
акульба́чанае |
акульба́чаныя |
| Р. |
акульба́чанага |
акульба́чанай
акульба́чанае |
акульба́чанага |
акульба́чаных |
| Д. |
акульба́чанаму |
акульба́чанай |
акульба́чанаму |
акульба́чаным |
| В. |
акульба́чаны (неадуш.)
акульба́чанага (адуш.) |
акульба́чаную |
акульба́чанае |
акульба́чаныя (неадуш.)
акульба́чаных (адуш.) |
| Т. |
акульба́чаным |
акульба́чанай
акульба́чанаю |
акульба́чаным |
акульба́чанымі |
| М. |
акульба́чаным |
акульба́чанай |
акульба́чаным |
акульба́чаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
акульба́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
акульба́чваю |
акульба́чваем |
| 2-я ас. |
акульба́чваеш |
акульба́чваеце |
| 3-я ас. |
акульба́чвае |
акульба́чваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
акульба́чваў |
акульба́чвалі |
| ж. |
акульба́чвала |
| н. |
акульба́чвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
акульба́чвай |
акульба́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
акульба́чваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.