Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні

дыпко́рпус м. (дыпламаты́чны ко́рпус) дипко́рпус (дипломати́ческий ко́рпус)

дыпкур’е́р м. (дыпламаты́чны кур’е́р) дипкурье́р (дипломати́ческий курье́р)

дыплако́к м., бакт. диплоко́кк

дыпламава́ны дипломи́рованный

дыпламава́цца несов., страд. дипломи́роваться

дыпламава́ць сов. и несов. дипломи́ровать

дыплама́нт м. диплома́нт

дыплама́нтка ж. диплома́нтка

дыплама́т м.

1. прям., перен. диплома́т;

2. разг. (портфель) диплома́т

дыплама́тка ж., разг. диплома́тка