Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

уруча́льнік м. вручи́тель

уруча́льніца ж. вручи́тельница

уру́чаны вручённый

уруча́цца несов., страд. вруча́ться

уруча́ць несов. вруча́ть

уручну́ю нареч. вручну́ю

уручы́ць сов. вручи́ть

уручэ́нне ср. вруче́ние

уры́вак (род. уры́ўка) м. отры́вок

урыва́цца I несов. (рылом — о животных) врыва́ться, зарыва́ться

урыва́цца II несов.

1. врыва́ться; вла́мываться; вторга́ться;

2. перен. (внезапно, быстро проникать) врыва́ться;

3. перен. вме́шиваться, вторга́ться;

1-3 см. уварва́цца;

4. страд. урыва́ться; отнима́ться; см. урыва́ць