Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

упра́віць сов.

1. впра́вить;

у. вы́віхнутую руку́ — впра́вить вы́вихнутую ру́ку;

2. перен., разг. загуби́ть;

у. каня́ — загуби́ть коня́;

3. разг. (дать крепко застрять, завязнуть) завязи́ть; всади́ть, вогна́ть;

так ~віў воз у гразь, што ледзь вы́цягнулі — так завязи́л воз в грязи́, что наси́лу вы́тащили;

у. сяке́ру ў бервяно́ — всади́ть (вогна́ть) топо́р в бревно́

упрага́нне ср. впряга́ние

упрага́цца несов., возвр., страд. впряга́ться; см. упрэ́гчыся I, упрага́ць

упрага́ць несов., прям., перен. впряга́ть; см. упрэ́гчы I

упрада́цца несов., возвр., страд. впряда́ться

упрада́ць несов. впряда́ть

упра́дзены впрядённый; см. упра́сці

упра́жаны (о бобах, семечках и т.п.) ужа́ренный; прожа́ренный, прокалённый

упра́жвацца несов., возвр., страд. ужа́риваться, прожа́риваться, прока́ливаться; см. упра́жваць

упра́жваць несов. (бобы, семечки и т.п.) ужа́ривать, прожа́ривать, прока́ливать