Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

узляце́ць сов.

1. в разн. знач. взлете́ть; взви́ться; (о птицах — ещё) вспорхну́ть;

самалёт узляце́ў — самолёт взлете́л;

мяч узляце́ў вышэ́й перакла́дзіны — мяч взлете́л вы́ше перекла́дины;

з травы́ ўзляце́ла мале́нькая пту́шка — из травы́ вспорхну́ла ма́ленькая пти́чка;

верабе́й ~це́ў на страху́ — воробе́й взлете́л на кры́шу;

2. разг. взлете́ть, взбежа́ть;

у. на другі́ паве́рх — взлете́ть (взбежа́ть) на второ́й эта́ж;

у. у паве́тра — взлете́ть на (в) во́здух

узмакрэ́лы разг. (от пота) вспоте́вший, упа́рившийся

узмакрэ́ць сов., разг. (от пота) вспоте́ть, упа́риться

узмасці́цца сов., разг. (взобравшись, расположиться) взмости́ться; (подняться с усилием — ещё) взгромозди́ться

узма́х, -ху м. взмах

узма́хванне ср. взма́хивание

узма́хвацца несов. взма́хиваться

узма́хваць несов. взма́хивать

узмахну́цца сов. взмахну́ться

узмахну́ць сов., однокр. взмахну́ть