увя́знуць сов.
1. (в чём-л. вязком или тесном) увя́знуть, завя́знуть; застря́ть;
2. перен., разг. (оказаться в затруднительном положении) увя́знуть; погря́знуть;
у. у даўга́х — увя́знуть (погря́знуть) в долга́х
увянча́нне ср. увенча́ние; см. увянча́ць
увянча́ны в разн. знач. уве́нчанный; см. увянча́ць
увянча́цца сов. увенча́ться;
у. по́спехам — увенча́ться успе́хом
увянча́ць сов., в разн. знач. увенча́ть;
у. прэ́міяй ле́пшы твор маста́цтва — увенча́ть пре́мией лу́чшее произведе́ние иску́сства;
у. буды́нак ве́жай — увенча́ть зда́ние ба́шней
увярну́ць сов. ввали́ть;
у. камяні́ ў я́му — ввали́ть ка́мни в я́му
увярста́ны тип.
1. ввёрстаный;
2. увёрстанный; см. увярста́ць 2
увярста́цца сов., тип. уверста́ться
увярце́цца сов. заверну́ться, уверну́ться