ува́льванне ср. ува́лка ж., ука́тка ж.; см. ува́льваць II
ува́львацца I несов.
1. в разн. знач. вва́ливаться;
2. (внутрь) обру́шиваться, прова́ливаться;
1, 2 см. увалі́цца I;
3. страд. вва́ливаться; обру́шиваться, прова́ливаться; см. ува́льваць I 1, 2
ува́львацца II несов., возвр., страд. ува́ливаться; см. увалі́цца II, ува́льваць II
ува́льваць I несов.
1. (вбрасывать что-л. тяжёлое, громоздкое) вва́ливать;
2. (внутрь) обру́шивать, прова́ливать;
3. разг. (всыпать, класть в большом количестве) вбу́хивать;
4. разг. (входить толпой) вва́ливать
ува́льваць II несов. (обрабатывать валянием) ува́ливать, ука́тывать
увамле́ць сов., см. умле́ць
увапрэ́ць сов., см. упрэ́ць
увапха́ць сов., см. упха́ць
увапхну́цца сов., см. упхну́цца