Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

спажыва́льнік м. потреби́тель

спажыва́льніца ж. потреби́тельница

спажыва́нне ср. потребле́ние, употребле́ние; испо́льзование

спажыва́цца несов., страд. употребля́ться в пи́щу; потребля́ться; испо́льзоваться; см. спажыва́ць

спажыва́ць несов.

1. употребля́ть в пи́щу;

2. (расходовать для чего-л.) потребля́ть, употребля́ть; испо́льзовать

спажыве́ц, -жыўца́ м. потреби́тель

спажыве́цкі

1. потреби́тельный;

~кая ва́ртасць тава́руэк. потреби́тельная сто́имость това́ра;

2. прям., перен. потреби́тельский;

~кая каапера́цыя — потреби́тельская коопера́ция;

~кія настро́і — потреби́тельские настрое́ния

спажы́так, -тку м.

1. пита́ние ср., пи́ща ж.;

2. разг. по́льза ж.

спажы́ты

1. употреблённый в пи́щу;

2. потреблённый, употреблённый; испо́льзованный;

1, 2 см. спажы́ць

спажы́ўна, см. пажы́ўна