Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні
абвгдеёжзіклмнопрстуфхцчшъыьэюя
авклмнопртухчыэ-
бвгдзійклмнпртўфхцшя

шыпу́н м.

I -на́ зоол. шипу́н

II -ну́ горн. шипу́н

шыпу́часць ж. шипу́честь

шыпу́чка ж., разг. шипу́чка

шыпу́чы шипу́чий

шыпшы́на ж., бот. шипо́вник м.

шыпшы́навы шипо́вниковый

шыпшы́ннік, -ку м. (кустарник) шипо́вник

шыпя́чы лингв.

1. прил. шипя́щий;

~чыя зы́чныя — шипя́щие согла́сные;

2. в знач. сущ. шипя́щий

шыр ж. ширь

шы́рай нареч. сравнит. ст., см. шырэ́й