ры́начны
1. в разн. знач. база́рный, ры́ночный;
~ная пло́шча — база́рная (ры́ночная) пло́щадь;
~ная ва́ртасць — база́рная (ры́ночная) сто́имость;
2. эк. ры́ночный;
~ная цана́ — ры́ночная цена́; см. ры́нак 2
ры́нда I м., ист. ры́нда
ры́нда II ж., уст., мор. ры́нда;
~ду біць — ры́нду бить
рыні́т, -ту м., мед. рини́т
ры́нуцца сов., разг. ри́нуться; бро́ситься
ры́нуць сов., разг.
1. оста́вить, бро́сить;
усё ры́нулі і пайшлі́ — всё бро́сили и ушли́;
2. перен. хлы́нуть, ри́нуться, бро́ситься;
наро́д ры́нуў на пло́шчу — наро́д хлы́нул (ри́нулся, бро́сился) на пло́щадь;
◊ кі́нуць-р. — бро́сить на произво́л судьбы́
рып (род. ры́пу) м. скрип
ры́панне ср. скрипе́ние; см. ры́паць
ры́пацца несов., прост.
1. (дверью и т.п.) скрипе́ть;
2. ры́паться;
сядзі́ і не ры́пайся — сиди́ и не ры́пайся
ры́паць несов. (издавать скрип) скрипе́ть