інструкта́ж, -жу м. инструкта́ж
інстру́ктар м., в разн. знач. инстру́ктор;
і. па сляса́рнай спра́ве — инстру́ктор по слеса́рному де́лу
інстру́ктарскі инстру́кторский
інстру́ктарства ср. инстру́кторство
інстру́ктарыха ж., разг. (жена инструктора) инстру́кторша
інструкты́ўны инструкти́вный
інструкцы́йны инструкцио́нный
інстру́кцыя ж. инстру́кция
інструме́нт м.
1. (род. інструме́нта) в разн. знач. (об одном предмете) инструме́нт;
хірургі́чныя ~ты — хирурги́ческие инструме́нты;
стру́нныя ~ты — стру́нные инструме́нты;
2. (род. інструме́нту) собир. инструме́нт;
○ музы́чны і. — музыка́льный инструме́нт;
ша́нцавы і. — ша́нцевый инструме́нт
інструментава́ны муз. инструменто́ванный