паразітацэно́з, -зу м., биол. паразитоцено́з
паразі́тка ж., груб., разг. парази́тка
паразі́тны биол., тех. парази́тный;
п. грыб — парази́тный гриб;
~ныя то́кі — парази́тные то́ки;
~нае ко́ла — парази́тное колесо́
паразіто́з, -зу м., мед. паразито́з
паразіто́лаг м. паразито́лог
паразіты́зм, -му м., в разн. знач. паразити́зм
паразіты́чны в разн. знач. паразити́ческий
паразі́ць сов.
1. порази́ть;
п. цэль — порази́ть цель;
2. (убить, умертвить) порази́ть, срази́ть
паразла́зіцца сов., разг. ( о многом) разле́зться
паразліва́ны разли́тый; проли́тый, расплёсканный; см. паразліва́ць