паража́цца несов., страд. поража́ться; сража́ться; см. паража́ць
паража́ць несов.
1. поража́ть; см. паразі́ць 1;
2. (убивать, умертвлять) поража́ть, сража́ть
паражня́к, -ку́ м., разг. порожня́к
паражняко́м нареч., разг. порожняко́м
паражо́ны
1. поражённый;
2. поражённый, сражённый;
1, 2 см. паразі́ць
паражэ́нец, -нца м., полит. пораже́нец
паражэ́нне ср., в разн. знач. пораже́ние;
нане́сці п. праці́ўніку — нанести́ пораже́ние проти́внику;
п. цэ́лі — пораже́ние це́ли
паражэ́нства ср., полит. пораже́нчество
паражэ́нчы полит. пораже́нческий
паразбаза́рваць сов., разг. (о многом) разбаза́рить