Verbum

памілава́ць сов. поласка́ть, полеле́ять

памільгаце́ць сов., см. памільга́ць

памільга́ць сов.

1. помелька́ть;

2. (о свете) померца́ть

памі́н, -ну м. поми́н;

◊ і ў памі́не няма́ — и в поми́не нет

паміна́льнік м., церк. помина́льник

паміна́льніца ж., церк., разг. помина́льница

паміна́льны церк. помина́льный; заупоко́йный

паміна́нне ср., в разн. знач. поминове́ние, помина́ние

паміна́цца несов., страд., в разн. знач. помина́ться

паміна́ць несов., в разн. знач. помина́ть;

◊ п. до́брым сло́вам — помина́ть до́брым сло́вом;

не п. лі́хам — не помина́ть ли́хом;

~на́й як зва́лі — помина́й как зва́ли