Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

пазакіда́ць сов. (о многом)

1. (бросить куда-л. далеко) забро́сить, заки́нуть;

2. затеря́ть; подева́ть;

3. (придать другое положение) заки́нуть; (голову — ещё) запроки́нуть;

4. (бросая, покрыть) заброса́ть, закида́ть; (заполнить — ещё) завали́ть

пазакі́дваны, см. пазакіда́ны

пазакі́двацца сов., см. пазакіда́цца

пазакі́дваць сов., см. пазакіда́ць

пазакі́лзваны взну́зданный, зау́зданный

пазакі́лзваць сов. (о многих) взнузда́ть, заузда́ть

пазакіто́ўваны зама́занный; см. пазакіто́ўваць

пазакіто́ўваць сов. (о многом) зама́зать

пазаклада́ць сов., в разн. знач. заложи́ть; (дыру, отверстие — ещё) заде́лать

пазакла́дваць сов., см. пазаклада́ць