Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

пажыва́ць несов. пожива́ть;

жыць-пажыва́цьнар.-поэт. жить-пожива́ть

пажыві́цца сов. поживи́ться

пажыло́е сущ., ист. пожило́е

пажылы́ пожило́й

пажына́ць несов. пожина́ть;

п. плады́ — пожина́ть плоды́;

п. сла́ву — пожина́ть сла́ву;

п. ла́ўры — пожина́ть ла́вры

пажырава́ць сов. (о животных) пожирова́ть

пажыра́льнік м. пожира́тель

пажыра́льніца ж. пожира́тельница

пажыра́льны пожира́ющий

пажыра́нне ср. пожира́ние; см. пажыра́ць