дада́ча ж., разг. дода́ча; см. дада́ць 1
да́дзены
1. прич. да́нный, предоста́вленный;
адмо́віўся ад ~нага яму́ сло́ва — отказа́лся от да́нного (предоста́вленного) ему́ сло́ва;
2. прил. да́нный;
у ~ным вы́падку — в да́нном слу́чае;
~ная велічыня́ — мат. да́нная величина́
дадзе́рці сов., разг., см. дадра́ць
дадзе́рціся сов., разг., см. дадра́цца
дадзе́ць сов.
1. досади́ть;
2. наску́чить, надое́сть, утоми́ть;
сва́рка гэ́та ўжо дадзе́ла — ссо́ра э́та уже́ наску́чила (надое́ла)
дадзёўбаны обл., см. дадзяўба́ны
дадзёўбвацца несов., страд. доклёвываться; дода́лбливаться; см. дадзёўбваць
дадзёўбваць несов.
1. (кончать клевать) доклёвывать;
2. (кончать долбить) дода́лбливать
дадзіра́цца несов.
1. разг. (изнашиваться до дыр) дорыва́ться; см. дадра́цца;
2. страд. дорыва́ться; додира́ться; дотира́ться; см. дадзіра́ць
дадзіра́ць несов., разг.
1. (оканчивать рвать) дорыва́ть;
2. (изнашивать до дыр) дорыва́ть, додира́ть;
3. (кору и т.п.) додира́ть;
4. (на тёрке) дотира́ть