Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

ла́піна ж.

1. (голое место среди травы, всходов и т.п.) плеши́на; (в лесу — ещё) прога́лина; (среди снега — ещё) прота́лина;

2. (место другого цвета) пятно́ ср.; (у животных — ещё) отме́тина; пе́жина;

3. разг. (часть поверхности земли) лоску́т м.

ла́пісты ла́пистый

ла́піцца несов., страд., разг. чини́ться, починя́ться, лата́ться, заде́лываться

ла́піць несов., разг. чини́ть, починя́ть, лата́ть, заде́лывать

ла́пка ж., в разн. знач. ла́пка;

л. насяко́мага — ла́пка насеко́мого;

дзіця́чая л. — де́тская ла́пка;

яло́вая л. — ело́вая ла́пка;

гусі́ная л.бот. гуси́ная ла́пка;

хадзі́ць (стая́ць) на за́дніх ~ках — ходи́ть (стоя́ть) на за́дних ла́пках;

~кі ўго́ру — ла́пки вверх

ла́пкі мн. (ед. ла́пка ж.) ла́пник м.

ла́пленне ср., разг. чи́нка ж., почи́нка ж.

ла́плены разг.

1. прич. чи́ненный, ла́танный;

2. прил. чинёный; ла́таный

ла́пнік, -ку м., собир. (ветви хвойных деревьев) ла́пник

ла́пнуць сов., однокр., прост. ла́пнуть